Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΕΚΔΟΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΕΚΔΟΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 22 Ιουλίου 2012

Ο γάιδαρος μπήκε στο δημόσιο...

Μας το έστειλε η eugenia kortsari..... Ευχαριστούμε πολύ


Ήταν που λέτε σε ορεινό χωριό ένας κτηνοτρόφος, ο οποίος είχε στην κατοχή του τον μοναδικό αρσενικό γάιδαρο της περιοχής. Καθότι πονηρός και γνώστης του πλεονεκτήματος που είχε,

Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012

Τι βάζετε στις εξετάσεις;

Kυκλοφόρησε στο διαδίκτυο και αξίζει!:

Mαθητης: Κυριε τι βαζετε στις εξετασεις?
Καθηγητης:Τι βαζω?Τον πατερα μου και τη μανα μου βαζω ρε μεγαλε! Γραμματικουπα! Περιληψη, εκθεση, ασκησεις, μεταφραση...ευκολη αν εχεις

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

Ένα πουλάκ μας είπιν (ανέκδοτο)


μπαμπάς - ένα πουλακ μι είπι οτι φτιάνς κακιές παρεϊς δε πιστεύω να έμπλεξις μι τιπουτα χασίσια κι τέτια πράματα.

πιδι - αρε ιμένα λες για χασίσια...............εδώ ισύ μιλάς με

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011

Ανέκδοτο:


Αφού τελείωσε το πανεπιστήμιο ένας ωραίος νεαρός δεν μπορούσε να βρει δουλειά. Δεν είχε καθόλου χρήματα ούτε για το ενοίκιο…Ετσι του ήρθε μια ιδέα. Έγραψε έξω από την πόρτα του σπιτιού του με μεγάλα γράμματα :

Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011

Σπάει όλα τα ρεκόρ η ανεργία

Σκαρφάλωσε στο 16,2% τον Μάρτιο

Ανεξέλεγκτες διαστάσεις φαίνεται πως παίρνει η ανεργία στην χώρα μας καθώς ο αριθμός των ανέργων ξεπέρασε τις 800.000 και ο σχετικός δείκτης άγγιξε το 16,2%, τον Μάρτιο από 11,6% τον αντίστοιχο περυσινό μήνα.

Οπως ανακοινώθηκε σήμερα από την ΕΛ.ΣΤΑΤ, η ανεργία

Τρίτη 31 Μαΐου 2011

Ανέκδοτο με ποντικούς....


Ήταν τρία ποντίκια και λέγανε πόσο τολμηρά ήταν:
  – Εγώ, λέει το πρώτο, πίνω ένα σφηνάκι ποντικοφάρμακο κάθε πρωί για

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Στο κουπέ ενός τρένου τυχαίνει να κάθονται από τη μια μεριά ένας
Έλληνας και ένας Γερμανός και από την άλλη μια γριά 90 χρόνων και μια
πολύ όμορφη εικοσάχρονη κοπέλα.
Όλα αυτά. τα άτομα δεν είχαν καμιά σχέση μεταξύ τους.
Απλώς έτυχε να βρεθούν μαζί.
Όλη την ώρα o Έλληνας και ο Γερμανός έτρωγαν την κοπέλα με τα μάτια τους, αλλά
δεν τολμούσαν να κάνουν κάτι λόγω της γριάς. Σε κάποια στιγμή το
τρένο μπαίνει σε ένα tounel και τότε μέσα στο βαθύ σκοτάδι: SPLATSSS!!!!!
ακούγεται o ήχος μιας σφαλιάρας.
Σκέφτεται λοιπόν o Έλληνας: Ο άτιμος ο Γερμανός βρήκε την ευκαιρία
τώρα με το σκοτάδι, έβαλε χέρι στη μικρή, και αυτή του έριξε σφαλιάρα!
Σκέφτεται ο Γερμανός: Το καθίκι o Eλληνας έβαλε χέρι στη μικρή .κι
έφαγα ΕΓΩ τη σφαλιάρα!!
Σκέφτεται η κοπέλα: Κάποιος από αυτούς πήγε να μου βάλει χέρι, το
έβαλε κατά λάθος στη ΓΡΙΑ και η γριά του έριξε σφαλιάρα!!!
Σκέφτεται και η γριά:
Κουφάλα Γερμανέ . ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΗ ΧΡΩΣΤΟΥΣΑ!!!

Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011

Ανέκδοτο

Γνωρίζονται τυχαία σε ένα πάρτυ και ο Γιάννης ζητά από την Ελένη να πάνε σινεμά…Αυτή δέχεται και τα περνάνε καλά.

Μερικές μέρες αργότερα βγαίνουν για φαγητό και πάλι περνούν καλά.

Αρχίζουν λοιπόν να βλέπονται τακτικά και μετά από λίγο γίνονται ένα ωραίο ζευγάρι.


Και ένα βράδυ, ενώ ο Γιάννης την πηγαίνει η σπίτι της,

μια σκέψη περνά από το μυαλό της

και χωρίς να το πολυσκεφτεί την εκφράζει φωναχτά:

- Έχεις καταλάβει ότι σήμερα κλείνουμε 6 μήνες;Και κατόπιν, πέφτει σιγή στο αυτοκίνητο!

Τόσο πυκνή σιγή που μπορείς να την κόψεις με το μαχαίρι!

Η Ελένη σκέφτεται:

‘Θεέ μου! Μήπως τον πείραξε που το είπα αυτό;

Μήπως νιώθει περιορισμένος από τη σχέση μας;

Μήπως νομίζει ότι προσπαθώ να τον πιέσω σε κάποιο είδος υποχρέωσης που δεν θέλει;

Ή δεν είναι σίγουρος;’

Ο Γιάννης σκέφτεται: ‘Πω-πω! Έξι μήνες!’

Και η Ελένη σκέφτεται:

‘Αλλά εδώ που τα λέμε, ούτε κι εγώ είμαι σίγουρη ότι θέλω ένα τέτοιο είδος σχέσης.

Μερικές φορές θα ήθελα περισσότερο χώρο.

Να μπορώ να σκεφτώ αν με ικανοποιεί η σχέση μας καθώς πηγαίνουμε σταθερά προς….

Αλήθεια, που πηγαίνουμε;

Θα συνεχίζουμε να βλεπόμαστε με αυτόν τον τρόπο;

Μήπως εμφανίζεται η προοπτική του γάμου μπροστά;

Με παιδιά;

Μια ολόκληρη ζωή μαζί;

Είμαι έτοιμη γι αυτό το επίπεδο δέσμευσης;

Τι ξέρω πραγματικά γι’ αυτόν τον άνθρωπο;’

Ο Γιάννης σκέφτεται:

‘Αυτό σημαίνει ότι ήτανννν…. χμμμ… Φεβρουάριος όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε…

Τότε που μόλις είχα πάρει το αυτοκίνητο από σέρβις…

Που σημαίνει…

Για στάσου να δω τα χιλιόμετρα…

Φτου! Γαμώτο! Ξέχασα την αλλαγή λαδιών!’

Η Ελένη σκέφτεται:

‘Γιατί δε μιλάει; Είναι ταραγμένος!

Φαίνεται στο πρόσωπό του.

Για ποιόν λόγο όμως ταράχτηκε;

Μήπως τα βλέπω όλα λάθος;

Μήπως θέλει περισσότερο δέσιμο η σχέση μας;

Μήπως κατάλαβε πριν από εμένα ότι εγώ έχω επιφυλάξεις;

Να δεις που αυτό είναι!

Γι αυτό δεν λέει τίποτε.

Φοβάται ότι θα τον απορρίψω.’

Εν τω μεταξύ, ο Γιάννης σκέφτεται:

‘Αλλά αυτήν την φορά θα το κοιτάξουν το σασμάν!

Όχι σαν την άλλη φορά…

Δήθεν το κρύο και μαλακίες!

Τι κρύο; Με 25 βαθμούς;

Πλήρωσα μια περιουσία και μου βγαίνει το χέρι να βάλω μια ταχύτητα!’

Η Ελένη σκέφτεται:

‘Έχει θυμώσει!

Και δεν τον κατηγορώ…

Στη θέση του κι εγώ θα ήμουν θυμωμένη…

Νιώθω τόσο ένοχη, αλλά δε φταίω που νιώθω έτσι….

Απλά δεν είμαι σίγουρη…’

Ο Γιάννης συνεχίζει:

‘Καλά, έτσι και μου πουν τίποτε ότι δεν καλύπτεται από την εγγύηση θα γίνει χαμός!

Αυτό θα πουν τα καθίκια, το ξέρω!’

Και η Ελένη:

‘Ίσως είμαι τελειομανής…

Να περιμένω τον ιππότη με το άσπρο άλογο,

τη στιγμή που είμαι δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο που με φροντίζει

και νοιάζεται για μένα

και που χαίρομαι κάθε στιγμή που είμαι μαζί του;

Και τώρα υποφέρει επειδή είμαι εγωίστρια!

Επειδή κάνω σαν κοριτσάκι που έχει διαβάσει ένα σωρό ρομάντζα..’

Ο Γιάννης:

‘Εγγύηση!

Θα τους πω να πάρουν την εγγύηση και να την χώσουν εκεί που ξέρουν!’

- Αγάπη μου, λέει η Ελένη

- Τι είναι; Απαντά ο Γιάννης

- Σε παρακαλώ… Μην βασανίζεις τον εαυτό σου, λέει με μάτια γεμάτα δάκρυα. Ίσως δεν θα έπρεπε… Νιώθω τόσο…’ (και την παίρνουν τα κλάματα…)

- Μα τι έπαθες;

- Είμαι τόσο χαζή! Το ξέρω ότι δεν υπάρχει ούτε ιππότης, ούτε άλογο!

- Δεν υπάρχει άλογο;

- Νομίζεις ότι είμαι χαζή έτσι;

- Όχι βέβαια!

- Να μωρέ! Απλά… ξέρεις… χρειάζομαι λίγο περισσότερο χρόνο…

(Κατόπιν, ακολουθεί μια σιγή 15 δευτερολέπτων που ο Γιάννης προσπαθεί να βρει κάτι ‘ασφαλές’ να πει)

Και τελικά λέει:’…ΟΚ!’

Η γυναίκα, πολύ συγκινημένη του πιάνει το χέρι και λέει:

‘Αγάπη μου… Πραγματικά νιώθεις έτσι;’

- Πώς έτσι;

- Έτσι, σχετικά με τον χρόνο.

- Μα ναι, φυσικά!

Η Ελένη γυρνά και τον κοιτά βαθιά στα μάτια,

προκαλώντας την ανησυχία του Γιάννη για το τι μπορεί τώρα να ξεστομίσει,

ιδιαίτερα αν έχει σχέση με άλογο.

Στο τέλος λέει:

- Σε ευχαριστώ αγάπη μου!

- Κι εγώ σε ευχαριστώ αγάπη μου, λέει ο Γιάννης με ιδιαίτερη σιγουριά.

Στο τέλος την αφήνει στο σπίτι της και εκείνη ξαπλώνει στο κρεβάτι,

αισθανόμενη σαν μια μαρτυρική φιγούρα, εντελώς μπερδεμένη, κλαίει μέχρι το πρωί.

Ο Γιάννης γυρνά σπίτι του και παίρνοντας μια πίτσα,

βλέπει στην τηλεόραση μια ταινία που έτυχε να δείχνει.

Μια μικρή φωνούλα όμως μέσα του

λέει ότι κάτι σημαντικό παίχτηκε στο αυτοκίνητο

αλλά είναι σίγουρος ότι δεν μπορεί να καταλάβει τι,

οπότε και σταματά την προσπάθεια.

Την άλλη μέρα, η Ελένη βγαίνει με τις φίλες της και κουβεντιάζουν υπόθεση περίπου για έξι ώρες.

Με αφάνταστη ακρίβεια,

θα αναλύσουν όλα όσα ειπώθηκαν,

μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια,

από όλες τις πιθανές οπτικές γωνίες.

Θα συνεχίσουν να το συζητούν ξανά και ξανά,

χωρίς ποτέ να φτάσουν σε οριστικά συμπεράσματα

αλλά ταυτόχρονα και χωρίς να το βαριούνται.

Από την άλλη μεριά, ο Γιάννης,

καθώς την άλλη μέρα παίζει μπιλιάρδο με τον κολλητό του,

μια στιγμή, πριν να κάνει το σπάσιμο,

θα σταματήσει και θα του πει:

- Να σε ρωτήσω κάτι ρε
μ@λάκ@ ;

- Είχε ποτέ η Ελένη άλογο;


Πηγή: http://www.neolaia-portal.com/2011/01/23-1.html#ixzz1Bsqoz6iV




Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010

Λίγη βενζίνη ρε παιδιά

-Σ ένα αυτοκινητόδρομο της Aθήνας, κάποιος οδηγός φτάνει σ' ένα τεράστιο μποτιλιάρισμα και σταματάει.

-Κάποιος τον πλησιάζει και του χτυπά το τζάμι.

-Ο οδηγός ανοίγει το παράθυρο και ρωτάει:- Τι συμβαίνει;

-Μια ομάδα από τρομοκράτες έπιασε όμηρο τον Γιώργο Παπανδρεου και ζητάει λύτρα 1 εκατομμύριο Ευρώ,

αλλιώς, λένε ότι θα τον καταβρέξουν με βενζίνη και θα του πετάξουν ένα αναμμένο σπίρτο...

Λοιπόν, καταλαβαίνετε ότι, μπροστά σ' αυτή την τραγική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, ζητούμε από κάθε αυτοκίνητο να κάνει μια δωρεά.

-Και πόσα δίνει συνήθως ο καθένας; ρωτάει o οδηγός.

-Γύρω στα 5 λίτρα !

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Πάει ένας τύπος στο συνεργείο το Lada του και λέει στο μάστορα:- Ρε μάστορα,έχω ένα πρόβλημα.Καθώς πηγαίνω στην εθνική οδό με 200 χιλιόμετρα, στο πίσω παμπρίζ ακούω ένα τακ, τακ, τακ..

Και ο μάστορας:
...- Δεν είναι τίποτα... Ο Xάρος σε προειδοποιεί να ελαττώσεις ταχύτητα...