Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και ο αγώνας της Εκκλησίας για την αποφυγή του Ολοκαυτώματος

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και ο αγώνας της Εκκλησίας για την αποφυγή του Ολοκαυτώματος


του Ιωάννου Ε. Πουλατσίδη, Θεολόγου
Φέτος συμπληρώνονται 95 χρόνια από το ολοκαύτωμα του Ποντιακού Ελληνισμού, από την υλοποίηση της Γενοκτονίας του 60% του ποντιακού πληθυσμού. Η Γενοκτονία, δηλαδή οι σφαγές, οι αποκεφαλισμοί  και γενικά η δολοφονία  των Ελλήνων του Πόντου μέσα σε μια οκταετία, ήταν κάτι το πρωτοφανές. Πρώτη φορά παγκοσμίως πήρε χώρα ένα τέτοιο μεγάλο έγκλημα και μάλιστα με τις ευλογίες και των Ευρωπαϊκών τότε δυνάμεων.
Η ημερομηνία μνήμης της 19ης  Μαΐου επιλέχτηκε επειδή ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στις 19 Μαΐου του 1919 στην Σαμψούντα και τότε ξεκίνησε η δεύτερη και πιο βίαιη φάση του σχεδίου αφανισμού των Ελλήνων. Το δυστύχημα στην σύγχρονη ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού είναι πως η Γενοκτονία έχει αναγνωριστεί μονάχα από την Ελληνική και Κυπριακή Δημοκρατία, από τη Σουηδία, Αρμενία και Ολλανδία καθώς και από πολιτείες της Αυστραλίας και των ΗΠΑ.
Ενενήντα ένα  χρόνια από την Γενοκτονία και την σφαγή των 353.000 χιλιάδων αλλά και των ξεριζωμό του υπόλοιπου πληθυσμού που ανέρχονταν στις 350.000 χιλιάδες. Στο σημείο αυτό δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την προσπάθεια της τότε Εκκλησίας και των Ιεραρχών της Ποντιακής γης. Έτσι δειλά – δειλά ξεκινάει η προσπάθεια της Εκκλησίας για την αποτροπή του μοιραίου.
Η περιοχή του Πόντου από αιώνες  είχε χαρακτηριστεί ως η ευλογημένη γη των Αγίων Πατέρων. Πολλοί Άγιοι της Ορθοδόξου Πίστεως μας γεννήθηκαν και έδρασαν στην πατρώα γη. Τα συγγράμματά τους μεταλαμπαδεύουν μέχρι σήμερα το λόγο του Ιησού Χριστού στον πιστό λαό. Πως θα μπορούσε λοιπόν η τότε Εκκλησία να μείνει αδιάφορη; Έτσι  με τις ευλογίες και οδηγίες του  Μητροπολίτη Αμάσειας Γερμανού Καραβαγγέλη γεννιέται κατά κάποιον τρόπο το Αντάρτικο στον Δυτικό Πόντο. Στόχος, κατεξοχήν εθνικός.  Ο Δυτικός Πόντος έχει υποστεί το σκληρότερο διωγμό. Έχοντας ακόμα προσκομίσει ο Καραβαγγέλης μια τεράστια πείρα από την θητεία του στην Μακεδονία, θα οργανώσει κατάλληλα αντάρτικα σώματα στον Πόντο, που για καιρό θα προστατεύουν τους Έλληνες της περιοχής από τις θηριωδίες των Τούρκων.
Προς  αυτή την κατεύθυνση άλλωστε θα ιδρύσει με άλλους φλογερούς πατριώτες του Πόντου στα πρότυπα της Φιλικής Εταιρείας, μια μυστική πατριωτική οργάνωση με το όνομα «Μιθριδάτης», που στόχο της είχε να αναζωογονήσει τους υπάρχοντες πατριωτικούς θύλακες και να οργανώσει την αντάρτικη άμυνα, στον επιχειρούμενο πολλαπλός αφελληνισμό του Πόντου. Ο Μητροπολίτης   από κοινού με τον Μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρύσανθο Φιλιππίδη, θα συντάξουν υπόμνημα προς τους συμμάχους με το οποίο ζητούν την ανεξαρτησία του Πόντου. Το όραμά τους όχι μόνο για έναν ελεύθερο Ποντιακό Ελληνισμό, αλλά και για ένα ανεξάρτητο Ποντιακό κράτος συνεχίζεται εν μέσω διωγμών και δολοφονιών.
Τον επίλογο της ποντιακής γενοκτονίας αποτελεί ο ξεριζωμός των επιζώντων και έτσι έρχονται στην Ελλάδα και τα τελευταία υπολείμματα της «εν ροή γενοκτονίας» όπως ονομάστηκε. Πολλοί Πόντιοι επιζώντες θα ζήσουν δύσκολες στιγμές στο ελλαδικό κράτος. Σύντομα πολλοί θα αναζητήσουν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στο εξωτερικό, ενώ σε λιγότερο από τη χρονική περίοδο μίας γενιάς αρκετοί θα ξαναγίνουν πρόσφυγες με τη λήξη του εμφυλίου πολέμου. Εκεί στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης θα ξαναβρούν τους συγγενείς τους και συμπολίτες τους και θα μάθουν για την τύχη των αγνοούμενων μετά τη Γενοκτονία.
Η εκρίζωση αυτή των Ελλήνων του Πόντου είναι από τα πρωτοφανή εγκλήματα στην ανθρώπινη ιστορία. Ύστερα από 27 αιώνες ζωής παρουσίας και προσφοράς, μετά από Διεθνή Συνθήκη, ένα κομμάτι ενός έθνους εκριζώθηκε για πρώτη φορά στα παγκόσμια  ιστορικά χρονικά, αφήνοντας πατρογονικές εστίες, εκκλησίες, τάφους προγόνων και κατέφυγε στις ακτές της Ελλάδος. Η Μακεδονία, η Θράκη, η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, ο Πειραιάς, η Πάτρα, ο Βόλος, η Καβάλα, η Δράμα και άλλες περιοχές είναι οι χώροι όπου προσπάθησαν και ρίζωσαν οι πρόσφυγες Πόντιοι. Είναι οι περιοχές όπου βρήκαν στοργή, ζεστασιά και αγάπη όλες αυτές οι πονεμένες ψυχές κρατώντας άσβεστη την μνήμη του παρελθόντος.
http://www.100plus.gr/