Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Στα 47 λεπτά το βαμβάκι

Ο οξύς ανταγωνισµός µεταξύ των εκκοκκιστικών επιχειρήσεων και η προσπάθεια των περισσοτέρων µονάδων να εξασφαλίσουν εισκοµίσεις στα όρια των
δυνατοτήτων τους, ανεβάζει το θερµόµετρο στην εγχώρια αγορά συσπόρου βάµβακος και γέρνει την πλάστιγγα προς όφελος των παραγωγών, σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Agrenda.
Εφικτή προοπτική τα 50 λεπτά το κιλό, οξύς ο ανταγωνισμός μεταξύ των εκκοκκιστών που καίγονται για περισσότερα κιλά.


Έτσι παρά το γεγονός ότι οι διεθνείς χρηµατιστηριακές του προϊόντος, συγκυριακά τουλάχιστον, δεν ευνοούν, ο διαγκωνισµός µεταξύ των εκκοκκιστών, κάνει τις προσφορές προς τον παραγωγό να κινούνται πάνω από το σηµερινό «θεωρητικό όριο» και να καθιστούν την προοπτική των 50 λεπτών να φαντάζει πιθανή, όταν θα γίνει το κλείσιµο των σηµερινών παραδόσεων µε ανοικτή τιµή.

Ήδη οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στον κάµπο της Βοιωτίας και στο χωριό Άγ. ∆ηµήτριος Ορχοµενούτο στέκι που έχουν στήσει τα εκκοκκιστήρια ∆οντά προσφέρει 47 λεπτά το κιλό µε άµεση µάλιστα εξόφληση.  Ενδεικτικό του ανταγωνισµού που υπάρχει φέτος µεταξύ των µεταποιητών του προϊόντος είναι το γεγονός ότι τα στέκια έχουν πολλαπλασιαστεί και στήνονται µε συνοπτικές διαδικασίες όπου υπάρχει πλάστιγγα. Προφανής στόχος αυτής της διαδικασίας είναι η διευκόλυνση των παραγωγών στην παράδοση του προϊόντος µε ό,τι µπορεί να σηµαίνει αυτό για τη διαπραγµατευτική τους δυνατότητα στη συνέχεια. 

Σηµειωτέον ότι τα στέκια ή αλάνες, όπως λέγονται οι πρόχειρες παραλαβές προϊόντος στην περίπτωση του βάµβακος (στέκια τα λένε κυρίως στα ροδάκινα), είναι κάτι που σχεδόν είχε εξαλειφθεί τα τελευταία χρόνια και αρχίζει πάλι να οργιάζει τις ηµέρες της αριστερής διακυβέρνησης.

Πολλοί ανησυχούν ότι µέσα απ’ αυτή τη διαδικασία µε τις αλάνες, που υπαγορεύεται και από τις συνθήκες χρηµατοπιστωτικής ασφυξίας που υπάρχουν στην αγορά, εκτός του ότι δίνεται οι δυνατότητα στους εκκοκκιστές να έχουν το πάνω χέρι στις τιµές, υπάρχει και ο κίνδυνος να «σκάσουν κανόνια» µε ό,τι αυτό µπορεί να σηµαίνει για τους παραγωγούς που θα µείνουν απλήρωτοι.

Κατά τα λοιπά, µεσοβδόµαδα η χρηµατιστηριακή τιµή της ίνας έσπασε το ψυχολογικό όριο των 60 σεντς η λίµπρα, το ισχυρό δολάριο παραµένει αρωγός στη διαµόρφωση των τιµών παραγωγού, οι Τούρκοι κλώστες δεν έχουν κάνει ακόµα την εµφάνισή τους στην Ελλάδα, οι προπωλήσεις εκκοκκισµένου είναι λιγότερες από άλλες χρονιές και ο καιρός, όπως κάθε χρόνο, παίζει τα παιχνίδια του ακόµα και στη διαµόρφωση της αγοράς.


Επιχείρηση του κλάδου στη Θεσσαλία πουλάει τα σιτάρια για να βελτιώσει τη ρευστότητά της και να μαζέψει βαμβάκια 
Σε ό,τι αφορά τις εκκοκκιστικές επιχειρήσεις, η προσοχή στρέφεται γύρω από το γνωστό θέµα της περιορισµένης ρευστότητας και της εν γένει δύσκολης οικονοµικής κατάστασης στην οποία βρίσκονται ορισµένες επιχειρήσεις του κλάδου.
Μια κατάσταση που επιδεινώνεται λόγω της «σφικτής» πιστωτικής πολιτικής των τραπεζών οι οποίες, ενόψει ανακεφαλαιοποίησης, περνούν κυριολεκτικά από κόσκινο κάθε νέο αίτηµα χρηµατοδότησης.


Από περσινό σιτάρι
Ενδεικτικό του σκηνικού που έχει διαµορφωθεί είναι το παράδειγµα γνωστού εκκοκκιστή µε σοβαρή παρουσία και στο εµπόριο δηµητριακών, ο οποίος προχωράει το τελευταίο διάστηµα σε µαζικές πωλήσεις σκληρού σιταριού (και από αποθέµατα της περυσινής σεζόν), ώστε να διασφαλίσει τη ρευστότητα που θα του επιτρέψει να κινηθεί µε σχετική άνεση για τις αγορές σύσπορου βαµβακιού.
Μέσα σε αυτό το κλίµα, κάποιοι παρατηρητές της αγοράς εκφράζουν επιφυλάξεις κατά πόσον ορισµένες επιχειρήσεις θα είναι σε θέση να τηρήσουν τα χρονοδιαγράµµατα των άµεσων πληρωµών του παρελθόντος.

Μεγάλο «όνοµα» του χώρου δεν απέκλειε προ λίγων εβδοµάδων σε συνοµιλητή του το ενδεχόµενο σε αρκετές περιπτώσεις οι παραγωγοί να περιµένουν πρώτα να εκκοκκιστεί το βαµβάκι, µετά να πωληθεί και στο τέλος να πληρωθούν. Βεβαίως δε θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόµενο οι διαρροές αυτές να εντάσσονται στην προσπάθεια δηµιουργίας κλίµατος προκειµένου να καµφθούν οι όποιες διεκδικητικές τάσεις των καλλιεργητών.

Σε επιχειρηµατικό επίπεδο, τέλος, η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη των τελευταίων εβδοµάδων αφορά την «είσοδο» στο εκκοκκιστήριο Λεβεντάκη στα Φάρσαλα του Κωνσταντίνου Τοπάλογλου, επιχειρηµατία που φέρεται να δραστηριοποιείται στις κατασκευές και ο οποίος υπόσχεται ότι θα εξοφλεί τους βαµβακοπαραγωγούς µε επιταγές ηµέρας.

Υγρά βαµβάκια µε χαµηλή απόδοση στην εκκόκκιση

Αξίζει να σηµειωθεί ότι τη δυσκολία που φαίνεται ότι θα επικρατήσει στις πληρωµές θα εντείνει η πιθανότητα τα βαµβάκια να µην βγουν καλά ποιοτικά λόγω βροχών ή απλά επειδή οι αγρότες τα παραδίδουν µε πολύ υψηλές υγρασίες. Υγρά βαµβάκια µπορεί να σηµαίνει υψηλότερο βάρος στην παράδοση αλλά παράλληλα σηµαίνει χαµηλότερη εκκοκκιστική απόδοση και σίγουρα χαµηλότερη τιµή στο εκκοκκισµένο, µιας που η ποιότητα είναι υποδεέστερη. 


Η βροχή στρώνει δρόμο στην καραμέλα


Προβλήµατα στα βαµβακοχώραφα των Φαρσάλων και της Καρδίτσας προκάλεσαν οι βροχές των τελευταίων ηµερών, µε τα χωράφια να έχουν βαρύνει και τις πρώτες εκτιµήσεις να κάνουν λόγο για κατά τόπους υποβάθµιση της ποιότητας. Αυτές τις µέρες στον θεσσαλικό κάµπο, σηµαντικό ποσοστό των καρυδιών είναι ανοιγµένα, µε τουςπαραγωγούς να εκφράζουν τους φόβους τους ότι οι βροχές δηµιούργησαν συνθήκες για τη δηµιουργία καραµέλας στους καρπούς.Το ζητούµενο για τους καλλιεργητές είναι ότι από το Σαββατοκύριακο αναµένονται και νέες βροχές, που αφενός θα καθυστερήσουν τη συγκοµιδή και αφετέρου θα επιβαρύνουν την κατάσταση από πλευράς αποδόσεων.

Ετικέτα ψάχνει το ελληνικό βαµβάκι  

Κουβέντες για την αδυναµία της ζήτησης το τελευταίο διάστηµα και την ανησυχία για την πορεία της χρηµατιστηριακής αγοράς επικράτησαν στην ετήσια τακτική γενική συνέλευση της Πανελλήνιας Ένωσης Εκκοκκιστών και Εξαγωγέων Βάµβακος, που πραγµατοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη στα τέλη της προηγούµενης εβδοµάδας. Παρά το µικρότερο αριθµό συµµετεχόντων (σε σχέση µε το περσινό ετήσιο συνέδριο του ICAC), στο φετινό δείπνο εκκοκκιστές, κλώστες και εµπορικοί αντιπρόσωποι εξέφρασαν φόβους ότι η αγορά µπορεί να δοκιµάσει τα χαµηλά, χωρίς όµως να σηµαίνει ότι το βαµβάκι θα συνεχίσει να πιέζεται για πολύ ακόµα. Κυρίαρχο θέµα συζήτησης αποτέλεσε και η προώθηση του ελληνικού βάµβακος στο εξωτερικό, ενώ γίνεται προσπάθεια να δοθεί µια εικόνα εµπορικής επωνυµίας στο ελληνικό βαµβάκι (branding), δηλαδή να απονέµεται στο παραγόµενο προϊόν (δέµα µε εκκοκκισµένο), ένα χαρακτηριστικό σήµα (ετικέτα) µε προδιαγραφές για ξένές ύλες, υγρασία συσπόρου και συγκοµιστική µηχανή.


Οι εκλογές κρατούν πίσω τους Τούρκους....μουσαφίρηδες


Σε αντίθεση µε τα προηγούµενα χρόνια, φέτος, γνώστες της αγοράς περιµένουν τους Τούρκους κλώστες και αγοραστές ελληνικού εκκοκκισµένου βάµβακος να φανούν πιο δυναµικοί. Η αλήθεια όµως είναι ότι οι προπωλήσεις αυτήν την εποχή είναι αρκετά χαµηλότερες σε σχέση µε τις προηγούµενες σεζόν. Μάλιστα η πλειονότητα των προπωλήσεων είναι αγορασµένες από διεθνείς εµπορικούς οίκους και όχι κλώστες. Οι λόγοι της δυσκολίας των Τούρκων είναι οι εξής:
  • Η τουρκική οικονοµία δείχνει σηµάδια αποσταθεροποίησης και ύφεσης, δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν πως οδεύουν προς «σπάσιµο φούσκας». Ένας σηµαντικός κλάδος της οικονοµίας τους αποτελεί η κλωστοϋφαντουργία.
  • Το πολιτικό σκηνικό είναι επίσης ρευστό, καθώς θα έχουν εντός του Νοεµβρίου ξανά εκλογές. Η αστάθεια προφανώς αναγκάζει τους κλώστες να αγοράζουν µόνο τα απαραίτητα.
  • Το εθνικό τους νόµισµα έχει υποτιµηθεί ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό έναντι του δολαρίου.

Πιέζονται σε διεθνές επίπεδο τα συµβόλαια στο εκκοκκισµένο


Χρηµατιστηριακά η αγορά δοκιµάζει το κάτω όριο της κατόπιν της απόφασης της FED να κρατήσει σταθερά τα επιτόκια. Αυτό εκλαµβάνεται από τους αναλυτές ως φόβος για έντονα προβλήµατα στην παγκόσµια οικονοµία, γεγονός το οποίο φυσικά πιέζει τα εµπορεύµατα. Παράλληλα ακούγεται πως τα αµερικανικά βαµβάκια ίσως να είναι περισσότερα από την τελευταία εκτίµηση του USDA, το οποίο είναι κακό για τις τιµές.

Αύξηση της ζήτησης για ίνα
Ενθαρρυντικό είναι από την άλλη µεριά το γεγονός της αύξησης ζήτησης για ίνα από τα κλωστήρια τις τελευταίες µέρες που η αγορά είναι στα χαµηλά της. Άρα λογικά θα υπάρξει στήριξη από τη φυσική αγορά. Έγιναν κάµποσες πωλήσεις Βραζιλιάνικου και αυτό είναι θετικό για την ελληνική σοδειά. Καλύτερα να µειώνονται τα αποθέµατά τους µέχρι να βγουν τα ελληνικά βαµβάκια.


Λογικά οι τιµές των συµβολαίων ∆εκεµβρίου µπορεί να πιεστούν λίγο ακόµα (να  σπάσουν τα 60 σεντς προς τα κάτω) αλλά όλοι εκτιµούν ότι θα στηριχτούν σύντοµα. Η Κίνα δεν αγοράζει, η Ινδία µε τη δυνατή σοδειά της έχει αρνητική επιρροή στις τιµές, αλλά από την άλλη µεριά οι Αµερικάνοι παραγωγοί δεν θα παραδώσουν τα βαµβάκια τους σε αυτές τις τιµές, ενώ τα κλωστήρια είναι άδεια.

Στην εγχώρια αγορά έχουν γίνει 50.000 τόνοι προπωλήσεων και το µεγαλύτερο ποσοστό είναι αγορασµένα από εµπορικούς οίκους και όχι κλωστήρια. Υπάρχει αδυναµία πωλήσεων σε επιθυµητές τιµές, µιας που ο βασικός πελάτης, η τουρκική αγορά, είναι σχεδόν νεκρή. Επίσης πρέπει να υπενθυµιστεί ότι πέρσι οι τιµές είχαν είχαν ανοίξει στα 40 λεπτά το κιλό, φέτος οι πρώτες προσφορές είναι στα 43 λεπτά στον παραγωγό. Σηµασία έχει βέβαια και η πορεία του δολαρίου.