Έχω πει πολλές φορές ότι η αποχή από εκλογικές διαδικασίες ίσως να μην είναι η καλύτερη λύση και το πιστεύω.
Ποτέ όμως δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι θα κάνω μια μεγάλη κωλοτούμπα και θα γράψω όλους τους υπόλοιπους συναγωνιστές συγχωριανούς μου στα παλιά μου τα παπούτσια.
Ακόμα και να τους γράψω τελικά,πώς θα αντικρίσω αύριο μεθαύριο τον φίλο μας τον Νίκο που περνάει μια περιπέτεια υγείας επειδή κάποια γεγονότα τον ανάγκασαν να ξεσηκωθεί μαζί μας με ένα σώμα και ψυχή,επιδιώκοντας την περαιτέρω δικαίωσή μας?
Ακούω πολλές φορές από μερικούς λίγους ευτυχώς,ότι το παιδί την έπαθε από το κεφάλι του.
Πήγαινε γυρεύοντας δηλαδή.
ΝΑΙ λέω κι εγώ.
Πήγε γυρεύοντας και τη δικαίωσή σου μπαγλαμά,που κάθεσαι και ξεστομίζεις ελαφρά τη καρδία,τα μύρια όσα εναντίον του κι εναντίον μας.
Δεν ντρέπεστε ρε γελοία υποκείμενα,να αναφέρεστε έτσι για ένα νέο παιδί που στο κάτω κάτω της γραφής μπορούσε να κάτσει στο σπιτάκι του και να μη πάει πουθενά?
Μακάρι να ήξερε εκ των προτέρων τα μετέπειτα τερτίπια όλων αυτών που τον ξεχνούν και μιλούν μόνο για να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα και τα όσα και οι ίδιοι προκάλεσαν.
Ο Έλληνας ξεχνάει με τη πρώτη ευκαιρία.
Και μετά δυστυχώς κάνει ότι δεν θυμάται,κοινώς κάνει και τη πάπια αν χρειαστεί.
Αυτό στο Ελλαδιστάν λέγεται πολιτική!!!
Δε ξέρω ειλικρινά τελικά, τι είναι καλύτερο για τον απλό πολίτη του Κολινδρού?
ΑΠΟΧΗ ή ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΣΤΥΓΝΗ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥΣ!!!
Ο καθένας θα αποφασίσει μόνος του.
Αυτό που θέλω σε κάθε περίπτωση είναι να μείνουμε έστω μερικοί (όσοι αντέξουμε και μείνουμε ως το τέλος) και να τιμούμε τον Νίκο με τη στάση μας,για τη στάση του.
banner
Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010
Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010
ΑΠΟΧΗ =ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ
Οι εκλογές αποτελούν μια δημοκρατική διαδικασία και γίνονται κάπως έτσι............
Λέει ο ένας υποψήφιος........ εγώ θα κάνω ''αυτό'' ''αυτό'' και ''αυτό''........
Λέει ο άλλος ........ εγώ δεν θα κάνω ''αυτό''...... αλλά ''εκείνο'' ''εκείνο'' και ''εκείνο''
Λέει κι ο άλλος εγώ δεν θα κάνω ούτε ''αυτό'' ούτε ''εκείνο'' αλλά το ''άλλο' το ''άλλο'' και τ' ''άλλο''
οι ψηφοφόροι επιλέγουν ''αυτό'' ''εκείνο'' ή ''το άλλο''...... σωστά?
ας πούμε τώρα ότι κέρδισε ''το άλλο''
έχουμε λοιπόν συνάψει ένα είδος ''συμφωνίας'' όλοι μας (κατά πλειοψηφία) ότι θα γίνει τελικά το ''άλλο'' ....................σωστά???????????
αν τώρα αυτός που επιλέξαμε......... δεν κάνει το ''άλλο''.......... αλλά το ''τάδε'' ...........
μας πειράζει............ δε μας πειράζει???????(βλέπε ''λεφτά έχουμε''κτλ)
στη ''λαϊκή'' συνέλευση'' λοιπόν, η οποία είναι επίσης δημοκρατική διαδικασία, συμφωνήσαμε να απέχουμε από της εκλογές (ομόφωνα)!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
१ αν πάω να ψηφίσω αθετώ τη συμφωνία που έκανα .................σωστά??????????????
πως μετά να έχω την απαίτηση να μην την αθετήσει αυτός που ψήφισα??????????
(δεν είναι δύσκολο μπορείς να το καταλάβεις)
२ εγώ (ή εμείς της αποχής) θέλω (θέλουμε) επιτέλους να λειτουργούν οι δημοκρατικές διαδικασίες και οι θεσμοί και όχι τα συμφέροντα............. αυτός είναι ο ''σκοπός'' ..........και η αποχή είναι το ''μέσον'' (όπως σχολίασε και κάποιος μέσα από αυτό το βήμα)
३ γιατί αυτός που θέλει να είναι υποψήφιος δεν καλεί μια καινούρια λαϊκή συνέλευση ώστε να αλλάξει η τότε συμφωνία?????????????
४ αν δεν συμφωνούσε τότε , γιατί δεν είπε τίποτα????????????????????????
५ αν άλλαξε γνώμη γιατί δε λέει................''συγνώμη έκανα λάθος''(ανθρώπινο είναι)
επειδή υπάρχει πρόβλημα χρόνου...........
Συνεχίζετε.......
η αποχή λοιπόν είναι το ''εργαλείο'' μιας γενικότερης πολιτικής άποψης
Λέει ο ένας υποψήφιος........ εγώ θα κάνω ''αυτό'' ''αυτό'' και ''αυτό''........
Λέει ο άλλος ........ εγώ δεν θα κάνω ''αυτό''...... αλλά ''εκείνο'' ''εκείνο'' και ''εκείνο''
Λέει κι ο άλλος εγώ δεν θα κάνω ούτε ''αυτό'' ούτε ''εκείνο'' αλλά το ''άλλο' το ''άλλο'' και τ' ''άλλο''
οι ψηφοφόροι επιλέγουν ''αυτό'' ''εκείνο'' ή ''το άλλο''...... σωστά?
ας πούμε τώρα ότι κέρδισε ''το άλλο''
έχουμε λοιπόν συνάψει ένα είδος ''συμφωνίας'' όλοι μας (κατά πλειοψηφία) ότι θα γίνει τελικά το ''άλλο'' ....................σωστά???????????
αν τώρα αυτός που επιλέξαμε......... δεν κάνει το ''άλλο''.......... αλλά το ''τάδε'' ...........
μας πειράζει............ δε μας πειράζει???????(βλέπε ''λεφτά έχουμε''κτλ)
στη ''λαϊκή'' συνέλευση'' λοιπόν, η οποία είναι επίσης δημοκρατική διαδικασία, συμφωνήσαμε να απέχουμε από της εκλογές (ομόφωνα)!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
१ αν πάω να ψηφίσω αθετώ τη συμφωνία που έκανα .................σωστά??????????????
πως μετά να έχω την απαίτηση να μην την αθετήσει αυτός που ψήφισα??????????
(δεν είναι δύσκολο μπορείς να το καταλάβεις)
२ εγώ (ή εμείς της αποχής) θέλω (θέλουμε) επιτέλους να λειτουργούν οι δημοκρατικές διαδικασίες και οι θεσμοί και όχι τα συμφέροντα............. αυτός είναι ο ''σκοπός'' ..........και η αποχή είναι το ''μέσον'' (όπως σχολίασε και κάποιος μέσα από αυτό το βήμα)
३ γιατί αυτός που θέλει να είναι υποψήφιος δεν καλεί μια καινούρια λαϊκή συνέλευση ώστε να αλλάξει η τότε συμφωνία?????????????
४ αν δεν συμφωνούσε τότε , γιατί δεν είπε τίποτα????????????????????????
५ αν άλλαξε γνώμη γιατί δε λέει................''συγνώμη έκανα λάθος''(ανθρώπινο είναι)
επειδή υπάρχει πρόβλημα χρόνου...........
Συνεχίζετε.......
η αποχή λοιπόν είναι το ''εργαλείο'' μιας γενικότερης πολιτικής άποψης
Αναγέννηση Κολινδρού - Ταύρος Ελάφου
Αύριο στις 16:00,η Αναγέννηση δίνει αγώνα πρωταθλήματος στον Κολινδρό με τον Ταύρο Ελάφου.
Καλείται η ομάδα μας να ξεπεράσει το σοκ της βαριάς ήττας στη Μαρτίου,με έναν αντίπαλο που προέρχεται από μεγάλο εκτός έδρας διπλό στη Κατερίνη.
Καλείται η ομάδα μας να ξεπεράσει το σοκ της βαριάς ήττας στη Μαρτίου,με έναν αντίπαλο που προέρχεται από μεγάλο εκτός έδρας διπλό στη Κατερίνη.
Νέα ψηφοφορία
Μετά από παραίνεση του Βασίλη να αλλάξει η φράση στο "Αρέ τι ρουπουτάει; Η μουσαφίρ'ς; Καλουσόρσιτι πιδγιά!!!",σκεφτήκαμε να κάνουμε μια ψηφοφορία για να αποφασίσετε εσείς πως θα θέλατε να εμφανίζεται ή αν δε θέλετε να αλλαχτεί.
Στη δεξιά μεριά του μπλογκ θα βρείτε την ψηφοφορία με τέσσερις επιλογές:
α) ποιος του κρούει του μάνταλου; Η μουσαφίρ'ς; Καλουσόρσιτι πιδγιά!!!
β) ποιος του κρούει του παραστατό; Η μουσαφίρ'ς; Καλουσόρσιτι πιδγιά!!!
γ) να μείνει όπως είναι
δ) δεν ξέρω δεν απαντώ
Η απόφαση των πολλών θα διαμορφώσει την τελική μορφή.
Ξεκινάμε!!!
Στη δεξιά μεριά του μπλογκ θα βρείτε την ψηφοφορία με τέσσερις επιλογές:
α) ποιος του κρούει του μάνταλου; Η μουσαφίρ'ς; Καλουσόρσιτι πιδγιά!!!
β) ποιος του κρούει του παραστατό; Η μουσαφίρ'ς; Καλουσόρσιτι πιδγιά!!!
γ) να μείνει όπως είναι
δ) δεν ξέρω δεν απαντώ
Η απόφαση των πολλών θα διαμορφώσει την τελική μορφή.
Ξεκινάμε!!!
Νέο αίμα στην πολιτική
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ,η πολιτική πιπίλα ήταν
"νέοι στην πολιτική","νέο αίμα στην πολιτική","νέα πρόσωπα"
Τελικά αρχίζω και αναρωτιέμαι ,
θέλω νέο αίμα ?η μήπως καλά είναι το παλιό αίμα ?
Το πρόβλημα γεννάται όταν σκεφτούμε πως το παλιό αίμα το ξέρουμε και είναι δεδομένο πως κλέβει.
Το νέο αίμα μου βγάζει μια υποψία,με κάνει να σκέφτομαι πως ο νέος έχει ψάξει και έχει σπουδάσει σε harvard η σε κολέγια του εξωτερικού με μοναδικό σκοπό να βρει τρόπο να με κλέψει .
Αλλά το χειρότερο όλων είναι πως τον νέο , τον έχω δει , τον έχω παρατηρήσει πόσο έχει γλύφει ,πόσες κατουρημένες ποδιές έχει φιλήσει για να ανέβει στην εξουσία.
Η παλιά καραβάνα της πολιτικής είχε μερικά παραδείγματα ώστε να γαλουχηθεί σωστά (αν και δεν γαλουχήθηκε σωστά)
Τα παραδείγματα νέας γενιάς πολιτικών δεν έχουν τίποτε σωστό να κληρονομήσουν από τους παλιότερους , οπότε ο σκοπός της ανόδου στην εξουσία είναι πλέον γνωστός.
Θα μου πείτε γιατί τα λέω αυτά ?
Αρχίζουν πλέον να φαίνονται τα ονόματα των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων και παντού ακούς "το νέο αίμα"
Οι παλιοί πολιτικοί βέβαια δεν είναι ούτε κορόιδα ,ούτε χθεσινοί , ξέρουν πως αν βάλουν νέο αίμα θα μπούνε αυτοί στην δεύτερη γραμμή σφαλαρώματος,
επίσης γνωρίζουν και κυνηγάνε το μεγάλο σόι ....
και άσε τον πιτσιρικά να νομίζει πως τον επέλεξε
ο πολιτικός για την διαύγεια του πνεύματος του ,η γα τον διαφορετικό τρόπο σκέψης του , η για την εν γένει κοινωνική του παρουσία ....αρχίδ...σουυυτττ!!!
Σε επέλεξε ρε κορόιδο για να γεμίσει το ψηφοδέλτιο ,σε επέλεξε ρε μπουνταλά γιατί το σόι σου είναι μεγάλο και οι ψήφοι πολλοί,
σε επέλεξε γιατί είσαι τεμπέλης και δεν έχεις κάνει τίποτα σοβαρό στην ζωή σου και έτσι μπορεί να σε πιάσει το φιλότιμο να δουλέψεις για τα κοινά ....
Αλλά υπάρχει κάτι μικρέ μου πολιτικάντη που δεν σου το είπε κανένας και θα το ακούσεις από μένα ...
" Η πολιτική στην Ελλάδα (σε όλα της τα στάδια) βρίσκεται σε κρίση ,και ο κόσμος είναι εξαγριωμένος γιατί με τον άλφα η βήτα τρόπο,αυτοί που υπηρετείτε και γλύφετε,του τα έχουν ,μας τα έχουν κλέψει όλα ...
και σε λίγο ο κόσμος θα ξεσηκωθεί ....
και όταν ο κόσμος ξεσηκώνετε πέφτουν σφαλιάρες ...πολλές σφαλιάρες και πολλά σούτια !!!
Γι αυτό λοιπόν μικρέ πολιτικέ ,φρόντισε να μην γίνεις εσύ το "νέο αίμα" που θα τρέχει από τα ρουθούνια σου μπρος σε κανένα χρεοκοπημένο αγρότη!!!
"νέοι στην πολιτική","νέο αίμα στην πολιτική","νέα πρόσωπα"
Τελικά αρχίζω και αναρωτιέμαι ,
θέλω νέο αίμα ?η μήπως καλά είναι το παλιό αίμα ?
Το πρόβλημα γεννάται όταν σκεφτούμε πως το παλιό αίμα το ξέρουμε και είναι δεδομένο πως κλέβει.
Το νέο αίμα μου βγάζει μια υποψία,με κάνει να σκέφτομαι πως ο νέος έχει ψάξει και έχει σπουδάσει σε harvard η σε κολέγια του εξωτερικού με μοναδικό σκοπό να βρει τρόπο να με κλέψει .
Αλλά το χειρότερο όλων είναι πως τον νέο , τον έχω δει , τον έχω παρατηρήσει πόσο έχει γλύφει ,πόσες κατουρημένες ποδιές έχει φιλήσει για να ανέβει στην εξουσία.
Η παλιά καραβάνα της πολιτικής είχε μερικά παραδείγματα ώστε να γαλουχηθεί σωστά (αν και δεν γαλουχήθηκε σωστά)
Τα παραδείγματα νέας γενιάς πολιτικών δεν έχουν τίποτε σωστό να κληρονομήσουν από τους παλιότερους , οπότε ο σκοπός της ανόδου στην εξουσία είναι πλέον γνωστός.
Θα μου πείτε γιατί τα λέω αυτά ?
Αρχίζουν πλέον να φαίνονται τα ονόματα των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων και παντού ακούς "το νέο αίμα"
Οι παλιοί πολιτικοί βέβαια δεν είναι ούτε κορόιδα ,ούτε χθεσινοί , ξέρουν πως αν βάλουν νέο αίμα θα μπούνε αυτοί στην δεύτερη γραμμή σφαλαρώματος,
επίσης γνωρίζουν και κυνηγάνε το μεγάλο σόι ....
και άσε τον πιτσιρικά να νομίζει πως τον επέλεξε
ο πολιτικός για την διαύγεια του πνεύματος του ,η γα τον διαφορετικό τρόπο σκέψης του , η για την εν γένει κοινωνική του παρουσία ....αρχίδ...σουυυτττ!!!
Σε επέλεξε ρε κορόιδο για να γεμίσει το ψηφοδέλτιο ,σε επέλεξε ρε μπουνταλά γιατί το σόι σου είναι μεγάλο και οι ψήφοι πολλοί,
σε επέλεξε γιατί είσαι τεμπέλης και δεν έχεις κάνει τίποτα σοβαρό στην ζωή σου και έτσι μπορεί να σε πιάσει το φιλότιμο να δουλέψεις για τα κοινά ....
Αλλά υπάρχει κάτι μικρέ μου πολιτικάντη που δεν σου το είπε κανένας και θα το ακούσεις από μένα ...
" Η πολιτική στην Ελλάδα (σε όλα της τα στάδια) βρίσκεται σε κρίση ,και ο κόσμος είναι εξαγριωμένος γιατί με τον άλφα η βήτα τρόπο,αυτοί που υπηρετείτε και γλύφετε,του τα έχουν ,μας τα έχουν κλέψει όλα ...
και σε λίγο ο κόσμος θα ξεσηκωθεί ....
και όταν ο κόσμος ξεσηκώνετε πέφτουν σφαλιάρες ...πολλές σφαλιάρες και πολλά σούτια !!!
Γι αυτό λοιπόν μικρέ πολιτικέ ,φρόντισε να μην γίνεις εσύ το "νέο αίμα" που θα τρέχει από τα ρουθούνια σου μπρος σε κανένα χρεοκοπημένο αγρότη!!!
Αλλαγή σελίδας
Άλλαξε η στήλη "Τι στου κακουρίζικου κάμ κι λαλάει έτσια;" και βάλαμε να επιλέγετε πλέον μόνοι σας τους σταθμούς ραδιοφώνου,αλλά και τους τηλεοπτικούς(βάλαμε και tv!!!) της αρεσκείας σας.
Δεν ακούγεται πλέον ο σταθμός που έπαιζε αυτόματα με το άνοιγμα της σελίδας,διότι δεν ήταν συμβατός με όλους τους explores.
Πάρτε το παιχνίδι τώρα στα πληκτρολόγιά σας...
λογιών λογιών σταθμοί απ΄τηλιόρασ
κι ραδιόφουνα
ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ
Δεν ακούγεται πλέον ο σταθμός που έπαιζε αυτόματα με το άνοιγμα της σελίδας,διότι δεν ήταν συμβατός με όλους τους explores.
Πάρτε το παιχνίδι τώρα στα πληκτρολόγιά σας...
λογιών λογιών σταθμοί απ΄τηλιόρασ
κι ραδιόφουνα
ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ
ΔΥΟ ΕΝΟΠΛΕΣ ΛΗΣΤΕΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΣΤΟ ΑΙΓΙΝΙΟ
Τέσσερις κρανοφόροι οπλισμένοι με Καλάσνικοφ λήστεψαν πριν από λίγο τις τράπεζες της Εθνικής και της Αγροτικής στο Αιγίνιο. Οι ληστές διέφυγαν με ένα ΙΧ αυτοκίνητο και μία μοτοσικλέτα και αυτή τη στιγμή καταδιώκονται από περιπολικό της αστυνομίας.http://lefteria.blogspot.com/2010/10/blog-post_12.html
ΒΆΛ'ΤΟΥ, ΑΡ'Ε....
1980, η Αναγέννηση στο γήπεδο της Μεθώνης, ο φανατικός οπαδός απ' την αγωνία του εχει αρπάξει με τα χέρια και σφίγγει τα αγκαθωτά σύρματα της περίφραξης του γηπέδου, η Αναγέννηση επιτίθεται, ο Λάμπρος με την μπάλα στα πόδια, αγωνία στην κερκίδα κι ο πατριώτης μας, σφίγγοντας συνεχώς τις παλάμες του πάνω στα αγκαθωτά σύρματα, να φωνάζει:- Βάλ'του, αρέ, Λάμπρου,http://www.blogger.com/img/blank.gif βάλ'του...., χωρίς να καταλαβαίνει ότι έχουν ματώσει οι παλάμες του και τρέχουν τα αίματα!!! Το κατάλαβε μόνο όταν ο Λάμπρος έχασε το γκολ και ο φίλος μας σήκωσε τα χέρια ψηλά φωνάζοντας," Όχι, αρέ Λάμπρου!", και τότε είδε τα αίματα!!!
ΥΓ1.Είμαι σιγουρος ότι ως γνήσιοι Κολινδρινοί θα ψάχνετε να βρείτε ποιος ήταν ο πατριώτης μας, άδικα ψάχνετε, μόνο όσοι ήμασταν δίπλα του ξέρουμε!
ΥΓ2. Θυμήθηκα το επεισόδιο με αφορμή τη χτεσινή ανάρτηση
http://kolindrinamaslatia.blogspot.com/2010/10/blog-post_1564.html
ΥΓ1.Είμαι σιγουρος ότι ως γνήσιοι Κολινδρινοί θα ψάχνετε να βρείτε ποιος ήταν ο πατριώτης μας, άδικα ψάχνετε, μόνο όσοι ήμασταν δίπλα του ξέρουμε!
ΥΓ2. Θυμήθηκα το επεισόδιο με αφορμή τη χτεσινή ανάρτηση
http://kolindrinamaslatia.blogspot.com/2010/10/blog-post_1564.html
Επιστολή στο μπλογκ,του κυρίου Άγγελου Αγγελίδη:
Το μπλογκ πέρα από τους Κολινδρινούς είναι και για όλους όσους μας νιώθουν φίλους...
Καλοδεχούμενοι όλοι.
Κι εσείς κύριε Αγγελίδη.
Λάβαμε λοιπόν από τον κύριο Άγγελο Αγγελίδη την παρακάτω επιστολή και την αναδημοσιεύουμε:
Αγγελος Αγγελίδης:
διαγράφουμε το άρρωστο παρελθόν
για να δούμε τους Νέους Ορίζοντες
Ο Δημοτικός Σύμβουλος (1998-2006) κ Αγγελος Αγγελίδης με συνεχόμενη ενεργό δράση από το 1993 και πλέον στα Κοινωνικά και Αυτοδιοικητικά δρώμενα της περιοχής Αιγινίου εκφράζει σε τούτες τις κρισιμότατες και Ιστορικές στιγμές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το μέλλον της Βόρειας Πιερίας τις προσωπικές του απόψεις.
Το μεγάλο ερώτημα που πρέπει να παραμείνει και θα παραμείνει μετά τις εκλογές του προσεχή Νοέμβρη θα είναι, αν όλο αυτό το τρομερό για την Ελλάδα εγχείρημα του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ πέτυχε ή απέτυχε. Δεν φαντάζομαι πως ζητούμενο θα είναι το ποιά νέα πρόσωπα μπήκαν στο στίβο της Αυτοδιοίκησης. Και αφαιρώ σκόπιμα τον όρο ¨Τοπική¨ διότι σιγά-σιγά θα ξεθωριάσει η έννοια του Τοπικού Αρχοντα ή της Τοπικής Διοίκησης. Σε λίγο η Αυτοδιοίκηση θα πάρει τέτοια μορφή που θα είναι μια καλοστημένη κεντρική διαδικασία και χωρίς αμφιβολία οι αποφάσεις θα παίρνονται σε κέντρα που θα απέχουν πολύ απ΄ τη Κωμόπολη, απ΄ το Χωριό, απ΄ τη Γειτονιά. Χωρίς καμία αμφιβολία θα ισχύσει και ο εδώ το δίκιο του μεγαλύτερου και του ισχυρότερου. Οι προτεραιότητες των σχεδιασμών και των έργων θα είναι τέτοιες που θα συμφέρουν και θα συμμορφώνονται προς τις ανάγκες των κέντρων, των πολλών και των μεγάλων. Τα ζητούμενα της Ελλαδικής Επικράτειας για Αποκεντρωμένη και Ισορροπημένη Ανάπτυξη θα βρεθούν πάλι μόνο σαν σωτήριοι στόχοι στα σχέδια και στα χαρτιά. Το μοίρασμα των Κοινωνικών Ευκαιριών θα περνούν από ιδιοτύπως περίεργα φίλτρα και θα χάνονται στο δρόμο μέσα από τις δαιδαλώδεις διαδικασίες των Ειδικών και των Επιτροπών. Όμως η Ελληνική ανάγκη σήμερα περισσότερο από ποτέ θέλει απλουστευμένες και εύκολες πλουτοπαραγωγικές διαδικασίες.
Ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ σήμερα είναι Νόμος και οι Νόμοι πρέπει να τηρούνται. Εδώ τώρα θα παιχθεί το μεγάλο παιχνίδι με τις προσεχείς Εκλογές. Θα συμμετέχουμε στην εφαρμογή του Νόμου ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ παρασυρμένοι μόνο από τα φώτα της πρόσκαιρης δημοσιότητας; ή θα δούμε και πιο βαθειά; Θα πατήσουμε πάνω στο χαλί και θα περάσουμε; ή θα σηκώσουμε το χαλί για να βάλουμε βάσεις σωστές και στέρεες για το μέλλον;
¨Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός¨. Θα το τολμήσουμε με οποιοδήποτε κόστος; ή θα βρεθούμε στο προσκήνιο χωρίς να ξέρουμε τι μας περιμένει την επόμενη μέρα; Θα βάλουμε το χέρι στη καρδιά για να κάνουμε τις καλύτερες κινήσεις; ή θα χαριστούμε στα κλαψουρίσματα των χαρισματικών θεατρίνων αυτού του πάλκου που με περίσσεια τεχνική αρπάζουν τις ψήφους και τις οδηγούν μέσα από τα προσωπικά τους οφέλη σε μια άκαρπη διαπλεκόμενη σκακιέρα; Θα βρούμε την ψυχραιμία ώστε να ανεβάσουμε το επίπεδο και την ποιότητα της Αυτοδιοίκησης μιας και λείπει παντελώς ίσως και συστηματικώς από τις θεσμικές προβλέψεις του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ; Θα γίνουν κινήσεις άρσης των διασπάσεων και των προβληματικών διαιρέσεων που ηθελημένα ή άθελα έφερε η επιβολή του νέου Νόμου στις Κοινωνίες; Και μάλιστα σε τόσο κρίσιμες Εθνικά περιόδους. Τα ζητούμενα του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ είναι ποια πρόσωπα θα επικρατήσουν; ή ποια πρόσωπα θα είναι ικανά με την εμπειρία, την ειλικρίνεια, την Εθνική Συνείδηση και περισσότερο με την θέλησή τους να συμβάλλουν στη γενική πρόοδο; Εχω την εντύπωση ότι το εγχείρημα δεν πρέπει να πάρει διαστάσεις πειράματος. Δεν έχουμε πλέον περιθώρια ούτε Εθνικά, ούτε Οικονομικά, ούτε Κοινωνικά για άλλα πειράματα.
Η ευθύνη λοιπόν βρίσκεται καθαρά στη σκέψη και στη κρίση μας. Οι κινήσεις μας θα σηματοδοτήσουν την απαρχή της νέας διαδικασίας διοίκησης. Η λογική μας και η ειλικρινής διάθεση για προσωπικές θυσίες θα θεμελιώσουν τα Κοινωνικά κέρδη και οφέλη. Οι εγωισμοί παραμερίζονται μπροστά στη συσπείρωση των λαικών αιτημάτων. Δεν θα κοιτάζουμε πλέον στο χθες αλλά θα ατενίζουμε με αίσθημα ομαδικής ευθύνης και συνεργασίας το μέλλον που έρχεται, το αβέβαιο και ομιχλώδες μέλλον των παιδιών μας. Τα Αξιώματα ξεβάφουν την επαύριο και οι Θώκοι δεν είναι για πάντα δικοί μας. Οι συγκυρίες μπορεί να μας ανέδειξαν και να μας έβαλαν σε πολύ υψηλές θέσεις. Η πραγματική επιτυχία και η καταξίωση βρίσκονται στη διάρκεια. Κοινωνικά πετυχημένος είναι όποιος πέτυχε την υστεροφημία του στο λαό και όχι όποιος κέρδισε το εφήμερο χειροκρότημα.
Η Βόρεια Πιερία αυτή τη στιγμή φαντάζει με καζάνι που βράζει. Ο πολύπαθος Πιερικός Βορράς που αρκετά και ίσως και συστηματικά αγνοήθηκε σε αναπτυξιακούς σχεδιασμούς προκαλείται να δοκιμασθεί ακόμη μια φορά. Και η δοκιμασία αυτή θα είναι σημαντική, ριζική και τελεσίδικη. Τα προσωπικά συμφέροντα πρέπει να ξεπεραστούν κάτι που δε φαίνεται εύκολο. Πρέπει να πρυτανεύσουν η σοβαρότητα και η λογική και μόνο συνετά μυαλά να οδηγήσουν το άρμα αυτής της επαναστα-τικής μορφής διοίκησης. Πολλές φορές οι ευκαιρίες είναι ευκαιρίες για επιτυχία, αλλά και πολλές φορές οι χρυσές ευκαιρίες καταντούν δυναμίτιδα στα θεμέλια.
Η Βόρεια Πιερία δεν αντέχει άλλο σε άρρωστες καταστάσεις. Οι πολίτες της περιοχής κατάφεραν να ξεπεράσουν φτώχεια, δυστυχία, προσφυγιές, ξενιτεμούς. Δούλεψαν όλοι μαζί και ο ένας δίπλα στον άλλον. Ξεπέρασαν τις διαχωριστικές γραμμές της καταγωγής και ξέγραψαν επίσης τις διχαστικές κομματικές γραμμές. Εγιναν ένα, σα μια γροθιά, μια γειτονιά σα ένα και κοινό συμφέρον. Θα είναι βαριά η ευθύνη σε όσους ή από απροσεξία και επιπολαιότητα ή από αλαζονεία ή από αχαλίνωτο τυχοδιωκτισμό καταστρέψουν όσα πέτυχαν αυτές οι αγνές κοινωνίες.
Το μέλλον του τόπου μας είναι δέντρο που διψάει. Και στην περίπτωση αυτή το νερό που θα ρίξουμε στις ρίζες του είναι η προσωπική μας εγγύηση για ενότητα και κοινωνική ηρεμία. Επιχειρούμε πραγματική ρήξη με το παρελθόν. Καταστρέφουμε το μολυσμένο και άρρωστο παρελθόν. Θα συστρατευθούμε δίπλα σε αγνούς συμπολίτες και μέσα από την εμπειρία τους θα ελπίσουμε για το μέλλον μας. Επιχειρούμε ρήξη με το κατεστημένο και τις παλιομοδίτικες συνταγές για να αξιώσουμε να δούμε τους Νέους Ορίζοντες, διαφορετικά θα είμαστε υπόλογοι στην καταδίκη της σοφίας ¨του ενός κακού μύρια έπονται¨.
Καλοδεχούμενοι όλοι.
Κι εσείς κύριε Αγγελίδη.
Λάβαμε λοιπόν από τον κύριο Άγγελο Αγγελίδη την παρακάτω επιστολή και την αναδημοσιεύουμε:
Αγγελος Αγγελίδης:
διαγράφουμε το άρρωστο παρελθόν
για να δούμε τους Νέους Ορίζοντες
Ο Δημοτικός Σύμβουλος (1998-2006) κ Αγγελος Αγγελίδης με συνεχόμενη ενεργό δράση από το 1993 και πλέον στα Κοινωνικά και Αυτοδιοικητικά δρώμενα της περιοχής Αιγινίου εκφράζει σε τούτες τις κρισιμότατες και Ιστορικές στιγμές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το μέλλον της Βόρειας Πιερίας τις προσωπικές του απόψεις.
Το μεγάλο ερώτημα που πρέπει να παραμείνει και θα παραμείνει μετά τις εκλογές του προσεχή Νοέμβρη θα είναι, αν όλο αυτό το τρομερό για την Ελλάδα εγχείρημα του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ πέτυχε ή απέτυχε. Δεν φαντάζομαι πως ζητούμενο θα είναι το ποιά νέα πρόσωπα μπήκαν στο στίβο της Αυτοδιοίκησης. Και αφαιρώ σκόπιμα τον όρο ¨Τοπική¨ διότι σιγά-σιγά θα ξεθωριάσει η έννοια του Τοπικού Αρχοντα ή της Τοπικής Διοίκησης. Σε λίγο η Αυτοδιοίκηση θα πάρει τέτοια μορφή που θα είναι μια καλοστημένη κεντρική διαδικασία και χωρίς αμφιβολία οι αποφάσεις θα παίρνονται σε κέντρα που θα απέχουν πολύ απ΄ τη Κωμόπολη, απ΄ το Χωριό, απ΄ τη Γειτονιά. Χωρίς καμία αμφιβολία θα ισχύσει και ο εδώ το δίκιο του μεγαλύτερου και του ισχυρότερου. Οι προτεραιότητες των σχεδιασμών και των έργων θα είναι τέτοιες που θα συμφέρουν και θα συμμορφώνονται προς τις ανάγκες των κέντρων, των πολλών και των μεγάλων. Τα ζητούμενα της Ελλαδικής Επικράτειας για Αποκεντρωμένη και Ισορροπημένη Ανάπτυξη θα βρεθούν πάλι μόνο σαν σωτήριοι στόχοι στα σχέδια και στα χαρτιά. Το μοίρασμα των Κοινωνικών Ευκαιριών θα περνούν από ιδιοτύπως περίεργα φίλτρα και θα χάνονται στο δρόμο μέσα από τις δαιδαλώδεις διαδικασίες των Ειδικών και των Επιτροπών. Όμως η Ελληνική ανάγκη σήμερα περισσότερο από ποτέ θέλει απλουστευμένες και εύκολες πλουτοπαραγωγικές διαδικασίες.
Ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ σήμερα είναι Νόμος και οι Νόμοι πρέπει να τηρούνται. Εδώ τώρα θα παιχθεί το μεγάλο παιχνίδι με τις προσεχείς Εκλογές. Θα συμμετέχουμε στην εφαρμογή του Νόμου ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ παρασυρμένοι μόνο από τα φώτα της πρόσκαιρης δημοσιότητας; ή θα δούμε και πιο βαθειά; Θα πατήσουμε πάνω στο χαλί και θα περάσουμε; ή θα σηκώσουμε το χαλί για να βάλουμε βάσεις σωστές και στέρεες για το μέλλον;
¨Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός¨. Θα το τολμήσουμε με οποιοδήποτε κόστος; ή θα βρεθούμε στο προσκήνιο χωρίς να ξέρουμε τι μας περιμένει την επόμενη μέρα; Θα βάλουμε το χέρι στη καρδιά για να κάνουμε τις καλύτερες κινήσεις; ή θα χαριστούμε στα κλαψουρίσματα των χαρισματικών θεατρίνων αυτού του πάλκου που με περίσσεια τεχνική αρπάζουν τις ψήφους και τις οδηγούν μέσα από τα προσωπικά τους οφέλη σε μια άκαρπη διαπλεκόμενη σκακιέρα; Θα βρούμε την ψυχραιμία ώστε να ανεβάσουμε το επίπεδο και την ποιότητα της Αυτοδιοίκησης μιας και λείπει παντελώς ίσως και συστηματικώς από τις θεσμικές προβλέψεις του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ; Θα γίνουν κινήσεις άρσης των διασπάσεων και των προβληματικών διαιρέσεων που ηθελημένα ή άθελα έφερε η επιβολή του νέου Νόμου στις Κοινωνίες; Και μάλιστα σε τόσο κρίσιμες Εθνικά περιόδους. Τα ζητούμενα του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ είναι ποια πρόσωπα θα επικρατήσουν; ή ποια πρόσωπα θα είναι ικανά με την εμπειρία, την ειλικρίνεια, την Εθνική Συνείδηση και περισσότερο με την θέλησή τους να συμβάλλουν στη γενική πρόοδο; Εχω την εντύπωση ότι το εγχείρημα δεν πρέπει να πάρει διαστάσεις πειράματος. Δεν έχουμε πλέον περιθώρια ούτε Εθνικά, ούτε Οικονομικά, ούτε Κοινωνικά για άλλα πειράματα.
Η ευθύνη λοιπόν βρίσκεται καθαρά στη σκέψη και στη κρίση μας. Οι κινήσεις μας θα σηματοδοτήσουν την απαρχή της νέας διαδικασίας διοίκησης. Η λογική μας και η ειλικρινής διάθεση για προσωπικές θυσίες θα θεμελιώσουν τα Κοινωνικά κέρδη και οφέλη. Οι εγωισμοί παραμερίζονται μπροστά στη συσπείρωση των λαικών αιτημάτων. Δεν θα κοιτάζουμε πλέον στο χθες αλλά θα ατενίζουμε με αίσθημα ομαδικής ευθύνης και συνεργασίας το μέλλον που έρχεται, το αβέβαιο και ομιχλώδες μέλλον των παιδιών μας. Τα Αξιώματα ξεβάφουν την επαύριο και οι Θώκοι δεν είναι για πάντα δικοί μας. Οι συγκυρίες μπορεί να μας ανέδειξαν και να μας έβαλαν σε πολύ υψηλές θέσεις. Η πραγματική επιτυχία και η καταξίωση βρίσκονται στη διάρκεια. Κοινωνικά πετυχημένος είναι όποιος πέτυχε την υστεροφημία του στο λαό και όχι όποιος κέρδισε το εφήμερο χειροκρότημα.
Η Βόρεια Πιερία αυτή τη στιγμή φαντάζει με καζάνι που βράζει. Ο πολύπαθος Πιερικός Βορράς που αρκετά και ίσως και συστηματικά αγνοήθηκε σε αναπτυξιακούς σχεδιασμούς προκαλείται να δοκιμασθεί ακόμη μια φορά. Και η δοκιμασία αυτή θα είναι σημαντική, ριζική και τελεσίδικη. Τα προσωπικά συμφέροντα πρέπει να ξεπεραστούν κάτι που δε φαίνεται εύκολο. Πρέπει να πρυτανεύσουν η σοβαρότητα και η λογική και μόνο συνετά μυαλά να οδηγήσουν το άρμα αυτής της επαναστα-τικής μορφής διοίκησης. Πολλές φορές οι ευκαιρίες είναι ευκαιρίες για επιτυχία, αλλά και πολλές φορές οι χρυσές ευκαιρίες καταντούν δυναμίτιδα στα θεμέλια.
Η Βόρεια Πιερία δεν αντέχει άλλο σε άρρωστες καταστάσεις. Οι πολίτες της περιοχής κατάφεραν να ξεπεράσουν φτώχεια, δυστυχία, προσφυγιές, ξενιτεμούς. Δούλεψαν όλοι μαζί και ο ένας δίπλα στον άλλον. Ξεπέρασαν τις διαχωριστικές γραμμές της καταγωγής και ξέγραψαν επίσης τις διχαστικές κομματικές γραμμές. Εγιναν ένα, σα μια γροθιά, μια γειτονιά σα ένα και κοινό συμφέρον. Θα είναι βαριά η ευθύνη σε όσους ή από απροσεξία και επιπολαιότητα ή από αλαζονεία ή από αχαλίνωτο τυχοδιωκτισμό καταστρέψουν όσα πέτυχαν αυτές οι αγνές κοινωνίες.
Το μέλλον του τόπου μας είναι δέντρο που διψάει. Και στην περίπτωση αυτή το νερό που θα ρίξουμε στις ρίζες του είναι η προσωπική μας εγγύηση για ενότητα και κοινωνική ηρεμία. Επιχειρούμε πραγματική ρήξη με το παρελθόν. Καταστρέφουμε το μολυσμένο και άρρωστο παρελθόν. Θα συστρατευθούμε δίπλα σε αγνούς συμπολίτες και μέσα από την εμπειρία τους θα ελπίσουμε για το μέλλον μας. Επιχειρούμε ρήξη με το κατεστημένο και τις παλιομοδίτικες συνταγές για να αξιώσουμε να δούμε τους Νέους Ορίζοντες, διαφορετικά θα είμαστε υπόλογοι στην καταδίκη της σοφίας ¨του ενός κακού μύρια έπονται¨.
Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010
Η Ελλάδα εξακολουθεί να τρώει τα παιδιά της...
Χθες το βράδυ είχα τη τιμή να γνωρίσω ένα δικό μας παιδί,για δεύτερη φορά στη ζωή μου...
Ήταν ο ίδιος όπως τον θυμόμουνα κανά δυο χρόνια πιο πριν κι όμως είναι τόσο διαφορετικός!!!
Αλλαγμένος ελάχιστα στην όψη,μεταμορφωμένος προς το καλύτερο στην επικοινωνία με τους γύρω του,με ανεβασμένη τη ψυχολογία και με μια τρομερή αυτοπεποίθηση να ξεχειλίζει και να μεταδίδεται στον συνομιλητή του.
Ο φίλος μας λοιπόν ζούσε και μεγάλωνε μαζί μας στο χωριό.
Υπάκουο παιδί.
Σχολείο δε πρόλαβε να πάει πολλά χρόνια,με αποτέλεσμα να έχει ελάχιστες γραμματικές γνώσεις.
Ήταν και παραμένει φιλήσυχο άτομο με το χαμόγελο να ζωγραφίζεται μόνιμα στα χείλη του.
Από δουλειά, εδώ κι εκεί και στα καπνά του πατέρα του.
Ωράρια εργασίας δυσβάσταχτα και αμοιβές πολύ κατώτερες του φυσιολογικού ωραρίου.
Τον εκμεταλλεύονταν κάποιοι εργοδότες του.
Ώσπου μια μέρα ο καλός θεούλης που τον αγαπάει πολύ,τον λυπήθηκε και του πρόσφερε την ευκαιρία της ζωής του...
Αυτός από το ένστικτο της επιβίωσης μάλλον, δε την άφησε να πέσει κάτω.
Με δύναμη και θράσος που του έδινε η αγάπη για μια κοπέλα,μάζεψε λίγα χρήματα,σηκώθηκε κι έφυγε να βρει τη τύχη του στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Γερμανία.
Στη Γερμανία που το κράτος πρόνοιας είναι υπαρκτό και το νιώθεις όπως νιώθει το θεό δίπλα του ο άνθρωπος,είναι σίγουρο ότι θα πετύχεις αν είσαι δουλευταράς και νομοταγής.
Για τα υπόλοιπα φροντίζει η ίδια αυτή χώρα.
Δε πειράζει που δε πήγες σχολείο,που δεν έχεις απολυτήριο Δημοτικού ή Γυμνασίου,που είσαι από πολύ φτωχή οικογένεια, που σε κοροϊδεύουν οι συνομήλικοι και σ'εκμεταλλεύονται οι μεγαλύτεροι.
Εκεί είναι όλοι ίσοι προς το νόμο και ο νόμος προς τους πολίτες.
Άρα υπάρχει εμπιστοσύνη κι αρμονία μεταξύ των δύο πλευρών.
Ο φίλος μας λοιπόν θα πετύχει σίγουρα διότι είναι αποφασισμένος να το κάνει.
Διέκρινα πάνω του μια αποφασιστικότητα,μια αρμονία σκέψης και μια ωριμότητα που με κάνουν να πιστεύω ότι θα τα καταφέρει.
Κατάλαβα ότι έγινε ένας πολύ καλός νοικοκύρης,με αναλυτική κατάσταση των εσόδων κι εξόδων της προσωπικής του ζωής(τα γράφει όλα με χαρτί και με μολύβι),πράγμα σπάνιο για οποιονδήποτε Έλληνα.
Διέκρινα όμως και μια πίκρα πάνω του για το χωριό μας.
Έμεινα κάγκελο όταν μου είπε ότι ύστερα από απουσία ενάμιση χρόνου και λίγη ώρα αφότου πάτησε το πόδι του στον Κολινδρό,ήθελε να γυρίσει πάλι πίσω.
Είναι φοβερός ο προβληματισμός μου,που ένα πολύ νέο παιδί ρίχνει κυριολεκτικά μαύρη πέτρα πίσω του.
Συνήθως τους ξενιτεμένους τους κυριεύει η νοσταλγία για τον τόπο τους.
Και γι' αυτό όμως,μόνο αυτός δε φταίει.
Τυχερή η Γερμανία που θα διαθέτει στις τάξεις της έναν ακόμη παραγωγικό Έλληνα,θα τον προσέχει σαν τα μάτια της,θα τον εντάξει σαν ίσο στη κοινωνία της,θα εξακολουθεί να έχει βιώσιμα ασφαλιστικά ταμεία αφού θα εκμεταλλεύεται τους ενεργούς πολίτες της κι αφήστε τον Κολινδρό και την Ελλάδα να παλεύει με τα υπερχρεωμένα ταμεία,με τις συντάξεις,τα ΔΝΤ και τους κάθε Πολύζο και Λαγδάρη που στο διάβα τους συμπαρασύρουν όλους τους αφελείς και πρακτικά "αγράμματους" Έλληνες εν Ελλάδι.
Καλά να πάθουμε...
Ήταν ο ίδιος όπως τον θυμόμουνα κανά δυο χρόνια πιο πριν κι όμως είναι τόσο διαφορετικός!!!
Αλλαγμένος ελάχιστα στην όψη,μεταμορφωμένος προς το καλύτερο στην επικοινωνία με τους γύρω του,με ανεβασμένη τη ψυχολογία και με μια τρομερή αυτοπεποίθηση να ξεχειλίζει και να μεταδίδεται στον συνομιλητή του.
Ο φίλος μας λοιπόν ζούσε και μεγάλωνε μαζί μας στο χωριό.
Υπάκουο παιδί.
Σχολείο δε πρόλαβε να πάει πολλά χρόνια,με αποτέλεσμα να έχει ελάχιστες γραμματικές γνώσεις.
Ήταν και παραμένει φιλήσυχο άτομο με το χαμόγελο να ζωγραφίζεται μόνιμα στα χείλη του.
Από δουλειά, εδώ κι εκεί και στα καπνά του πατέρα του.
Ωράρια εργασίας δυσβάσταχτα και αμοιβές πολύ κατώτερες του φυσιολογικού ωραρίου.
Τον εκμεταλλεύονταν κάποιοι εργοδότες του.
Ώσπου μια μέρα ο καλός θεούλης που τον αγαπάει πολύ,τον λυπήθηκε και του πρόσφερε την ευκαιρία της ζωής του...
Αυτός από το ένστικτο της επιβίωσης μάλλον, δε την άφησε να πέσει κάτω.
Με δύναμη και θράσος που του έδινε η αγάπη για μια κοπέλα,μάζεψε λίγα χρήματα,σηκώθηκε κι έφυγε να βρει τη τύχη του στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Γερμανία.
Στη Γερμανία που το κράτος πρόνοιας είναι υπαρκτό και το νιώθεις όπως νιώθει το θεό δίπλα του ο άνθρωπος,είναι σίγουρο ότι θα πετύχεις αν είσαι δουλευταράς και νομοταγής.
Για τα υπόλοιπα φροντίζει η ίδια αυτή χώρα.
Δε πειράζει που δε πήγες σχολείο,που δεν έχεις απολυτήριο Δημοτικού ή Γυμνασίου,που είσαι από πολύ φτωχή οικογένεια, που σε κοροϊδεύουν οι συνομήλικοι και σ'εκμεταλλεύονται οι μεγαλύτεροι.
Εκεί είναι όλοι ίσοι προς το νόμο και ο νόμος προς τους πολίτες.
Άρα υπάρχει εμπιστοσύνη κι αρμονία μεταξύ των δύο πλευρών.
Ο φίλος μας λοιπόν θα πετύχει σίγουρα διότι είναι αποφασισμένος να το κάνει.
Διέκρινα πάνω του μια αποφασιστικότητα,μια αρμονία σκέψης και μια ωριμότητα που με κάνουν να πιστεύω ότι θα τα καταφέρει.
Κατάλαβα ότι έγινε ένας πολύ καλός νοικοκύρης,με αναλυτική κατάσταση των εσόδων κι εξόδων της προσωπικής του ζωής(τα γράφει όλα με χαρτί και με μολύβι),πράγμα σπάνιο για οποιονδήποτε Έλληνα.
Διέκρινα όμως και μια πίκρα πάνω του για το χωριό μας.
Έμεινα κάγκελο όταν μου είπε ότι ύστερα από απουσία ενάμιση χρόνου και λίγη ώρα αφότου πάτησε το πόδι του στον Κολινδρό,ήθελε να γυρίσει πάλι πίσω.
Είναι φοβερός ο προβληματισμός μου,που ένα πολύ νέο παιδί ρίχνει κυριολεκτικά μαύρη πέτρα πίσω του.
Συνήθως τους ξενιτεμένους τους κυριεύει η νοσταλγία για τον τόπο τους.
Και γι' αυτό όμως,μόνο αυτός δε φταίει.
Τυχερή η Γερμανία που θα διαθέτει στις τάξεις της έναν ακόμη παραγωγικό Έλληνα,θα τον προσέχει σαν τα μάτια της,θα τον εντάξει σαν ίσο στη κοινωνία της,θα εξακολουθεί να έχει βιώσιμα ασφαλιστικά ταμεία αφού θα εκμεταλλεύεται τους ενεργούς πολίτες της κι αφήστε τον Κολινδρό και την Ελλάδα να παλεύει με τα υπερχρεωμένα ταμεία,με τις συντάξεις,τα ΔΝΤ και τους κάθε Πολύζο και Λαγδάρη που στο διάβα τους συμπαρασύρουν όλους τους αφελείς και πρακτικά "αγράμματους" Έλληνες εν Ελλάδι.
Καλά να πάθουμε...
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ Β.ΠΟΛΥΖΟΥ
ΠΗΓΗ: Πολίτης της Πιερίας
Στο τελικό στάδιο η διαμόρφωση προγράμματος για τον Βαγγέλη Πολύζο
Συνεχίζονται οι συναντήσεις του υποψήφιου Δημάρχου Πύδνας Κολινδρού κ. Βαγγέλη Πολύζου με δημότες και φορείς της νέας αυτοδιοικητικής μονάδας.
Ο κ. Πολύζος στις συναντήσεις του καταγράφει ανάγκες και αφουγκράζεται με έκδηλο ενδιαφέρον τα αιτήματα των κατοίκων όλων των δημοτικών ενοτήτων του νέου υπό συγκρότηση Δήμου Πύδνας Κολινδρού.
Το Πρόγραμμα του υποψήφιου Δημάρχου βρίσκεται στο τελικό στάδιο της επεξεργασίας του, το οποίο και θα αποτελέσει εφαλτήριο για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Δράσης του νέου Δήμου.
Στο τελικό στάδιο η διαμόρφωση προγράμματος για τον Βαγγέλη Πολύζο
Συνεχίζονται οι συναντήσεις του υποψήφιου Δημάρχου Πύδνας Κολινδρού κ. Βαγγέλη Πολύζου με δημότες και φορείς της νέας αυτοδιοικητικής μονάδας.
Ο κ. Πολύζος στις συναντήσεις του καταγράφει ανάγκες και αφουγκράζεται με έκδηλο ενδιαφέρον τα αιτήματα των κατοίκων όλων των δημοτικών ενοτήτων του νέου υπό συγκρότηση Δήμου Πύδνας Κολινδρού.
Το Πρόγραμμα του υποψήφιου Δημάρχου βρίσκεται στο τελικό στάδιο της επεξεργασίας του, το οποίο και θα αποτελέσει εφαλτήριο για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Δράσης του νέου Δήμου.
Απόψε κάνει πρεμιέρα το "Νησί" στο Mega.Σπιναλόγκα: «Το νησί των δακρύων»
«Οι πέτρες και οι βράχοι στα άδεια σπιτάκια κρύβουν και δεν φανερώνουν την κόλαση του χθες, τα μοιρολόγια και τις κραυγές από τους πόνους στο σώμα των εκατοντάδων αρρώστων».
«Σ' αυτό το μέρος νοιώθεις ότι υπάρχει μία αόρατη δύναμη, που σε ωθεί να πεις την ιστορία», λέει ο σκηνοθέτης Θοδωρής Παπαδουλάκης, που μετέφερε στη μικρή οθόνη το μπεστ σέλερ για το δράμα της Σπιναλόγκας. Κάπως έτσι πρέπει να αισθάνθηκε και η Αγγλίδα συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ, που αναβίωσε μέσα από το μυθιστόρημα της «Το νησί» μια στιγματισμένη εποχή, που κανείς δεν ήθελε να θυμάται
Το νησί βρίσκεται στην Κρήτη, στην περιοχή Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου. Το αρχαίο όνομά του, ήταν Καλυδών, αλλά μετά την κατάληψη του από τους Ενετούς ονομάσθηκε Σπιναλόγκα (Μακρά άκανθα). Άρχισε να οχυρώνεται το 1574 από τους Ενετούς όταν οι Τούρκοι είχαν καταλάβει την Κύπρο και οι Ενετοί καταλάβαιναν ότι σε λίγο θα ερχόταν και η σειρά της Κρήτης. Μετά την κατάληψη της Κρήτης το 1649 από τους Τούρκους, η Σπιναλόγκα έμεινε ακόμη στα χέρια των Ενετών έως το 1715.
Το νησί κατελήφθη από τους Τούρκους το 1715 και κατοικείτο από Μουσουλμάνους. Στα μέσα του 19ου αιώνα ο αριθμός των κατοίκων αυξήθηκε εφ’ όσον το νησί αποτέλεσε κοιτίδα εμπορίου. Μετά το 1898 οι περισσότεροι κάτοικοι εγκατέλειψαν το νησί. Από το 1903 χρησιμοποιήθηκε ως Λεπροκομείο, όπου μεταφέρθηκαν οι πρώτοι 251 λεπροί (Κρητικής καταγωγής), που λόγω αφ΄ενός της αποκρουστικής όψης τους και αφ’ ετέρου της μεταδοτικότητας της ασθένειας πρωτύτερα κατοικούσαν εξορισμένοι και απομονωμένοι από την τοπική κοινωνία , στις απόμακρες παρυφές των πόλεων, σε μέρη τα οποία ονομάζονταν «μεσκηνιές». Οι συνθήκες ήταν σκληρές αν αναλογιστούμε πως δεν υπήρχε κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή ενώ ο ιός της λέπρας ήταν μεταδοτικός και δεν θεραπευόταν. Μετά το 1913 μεταφέρθηκαν σταδιακά ασθενείς προερχόμενοι από την υπόλοιπη Ελλάδα αλλά και από άλλες χώρες του εξωτερικού, αυξάνοντας τον αριθμό των ασθενών στους 1000. Η Σπιναλόγκα μετατράπηκε εκείνη την περίοδο σε «Διεθνές Λεπροκομείο».
Αρχικά η ζωή τους ήταν άθλια. Η Σπιναλόγκα είναι μια απέραντη τρώγλη, ένα νεκροταφείο υπό προθεσμία, χωρίς την παραμικρή οργάνωση, χωρίς φαρμακευτική αγωγή για τους νοσούντες, χωρίς ελπίδα. Πολλοί πέθαιναν «ζωντανοί» με φρικτούς πόνους, παραμορφωμένοι και διαμελισμένοι. Παρ’ όλες τις αντιξοότητες, αυτές οι ανθρώπινες ψυχές όχι μόνο δεν το έβαλαν κάτω αλλά ανέπτυξαν μια ιδιόρρυθμη κοινωνικότητα με δικούς τους κανόνες και αξίες. Παντρεύτηκαν μεταξύ τους, (παρ’ όλο που απαγορευόταν λόγω της ασθένειάς τους) και απέκτησαν παιδιά (μερικά από αυτά υγιή). Δημιούργησαν καφενεία, τα οποία εκμεταλλεύονταν οι ίδιοι. Με ένα μικρό επίδομα που τους έδωσε η Πολιτεία αγόραζαν τα αναγκαία τρόφιμα από ένα μικρό παζάρι που στηνόταν στην είσοδο του νησιού από ντόπιους παραγωγούς οι οποίοι πληρώνονταν με ειδικά απολυμασμένα χρήματα. Όσοι είχαν δυνάμεις καλλιέργησαν κηπευτικά και ασχολήθηκαν με το ψάρεμα.
Η κατάσταση αυτή αρχίζει ν αλλάζει από το 1936, έτος άφιξης στη Σπιναλόγκα του ασθενούς Επαμεινώνδα Ρεμουνδάκη, τριτοετούς φοιτητή της Νομικής, ο οποίος ιδρύει την «Αδελφότητα Ασθενών Σπιναλόγκας» και αγωνίστηκε τα χρόνια που ακολούθησαν για την καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των ασθενών. Ο Ρεμουνδάκης με το κλείσιμο της Σπιναλόγκας το 1957 νοσηλεύτηκε στο Λεπροκομείο της Αγ. Βαρβάρας.
Το 1948 ανακαλύφθηκε στην Αμερική το φάρμακο που θεράπευε τον ιό της λέπρας. Από το 1948 έως το 1957 ο αριθμός των ασθενών της Σπιναλόγκας μειώθηκε δραστικά. Άλλοι ασθενείς θεραπεύθηκαν και επέστρεψαν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους. Άλλοι (20 βαριά ασθενείς) μεταφέρθηκαν στην Αθήνα για παρακολούθηση στο ειδικό Νοσοκομείο, το Λοιμωδών νόσων που βρίσκεται στην Αγ. Βαρβάρα στο Αιγάλεω! Οι υπόλοιποι δεν τα κατάφεραν. Η μοίρα ήταν σκληρή μαζί τους!
Μετά την αναχώρηση των τελευταίων ασθενών από το νησί (1957) το νησί εγκαταλείφθηκε, παρέμεινε ακατοίκητο για αρκετά χρόνια και έτσι σημαντικά ιστορικά στοιχεία χάθηκαν. Τα περισσότερα από τα κτήρια του Λεπροκομείου κατεδαφίστηκαν. Φαίνεται πως οι άνθρωποι δεν ήθελαν να έχουν θλιβερές αναμνήσεις από το πρόσφατο παρελθόν τους …!!!
Ο 85χρονος Μανώλης Φουντουλάκης, ο άνθρωπος που βασανίστηκε και παραμορφώθηκε στην κόλαση της αρρώστιας, αλλά σώθηκε τελικά, αναπολώντας το παρελθόν θυμάται τον πόνο, τις ατυχίες, τις χαρές και τις λύπες:
«Το χτύπημα της αρρώστιας το 1949 σε ηλικία 21 ετών, ενώ υπηρετούσε αστυφύλακας στον Πειραιά. Την ισχυρή θέληση του «Λενιού του» να μείνει μαζί του και να παντρευτούν αψηφώντας την αρρώστια του. Τον γάμο τους στα 31 τους χρόνια, που του έδωσε δύναμη και ζωή να παλέψει αρρώστια και προβλήματα. Την γέννηση της κόρης του το 1955. Την επιδείνωση επικίνδυνα της υγείας του 1973 – 74. Τον θάνατο από την επάρατη νόσο το 1976 της αγαπημένης του Λενιώς. Την περίοδος της ανάταξης της υγείας του αλλά και της οικογενειακής ισορροπίας. Ο ίδιος στη σκληρή περίοδο της δοκιμασίας του ζούσε στην Αθήνα και έκανε θεραπεία στον αντιλεπρικό σταθμό της Αγ. Βαρβάρας, αλλά με την ιδιότητα του γενικού γραμματέα του συλλόγου χανσενικών είχε μεταβεί στη Σπιναλόγκα, βίωσε την τραγική πραγματικότητα και ενδιαφέρθηκε για την αναβάθμιση των συνθηκών παραμονής και θεραπείας των δυστυχισμένων της Σπιναλόγκας».
Σήμερα η Σπιναλόγκα έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος και κάποια κτήρια αναστηλώνονται. Θεωρείται τουριστικός προορισμός για ημερήσιες εκδρομές και κολύμπι. Τη Σπιναλόγκα επισκέπτονται πάνω από 300.000 άνθρωποι, αριθμός που τη φέρνει στους πέντε πρώτους βυζαντινούς – μεταβυζαντινούς αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας. Παρ’ όλα αυτά κάποια ερείπια, απομεινάρια άλλων εποχών μένουν για να θυμίζουν αυτούς τους ανθρώπους. Το βιβλίο της Βικτόρια Χίσλοπ έβαλε ταφόπλακα στην απομόνωση! Με κέντρο αναφοράς τη Σπιναλόγκα, η Βρετανίδα συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ έγραψε το μυθιστόρημα «Το Νησί», με το οποίο επιχειρεί να γκρεμίσει την κοινωνική προκατάληψη, το στίγμα του αρρώστου. Το βιβλίο, που έχει μεταφραστεί σε 14 γλώσσες, κάνει «θραύση» στις πωλήσεις που «ξεπερνούν» τις 850.000.
«Σπάνια σ’ ένα μνημείο η Ιστορία μιλά τόσο εύγλωττα από τα βάθη των αιώνων. Σπάνια ένα μνημείο κουβαλά στα σπλάχνα του τη σφραγίδα της αρχαίας Ελλάδας, των Σαρακηνών, των Ενετών, των Τούρκων, των Νεοελλήνων». Αν βρεθείτε στο νησί αναζητείστε αυτά τα ερείπια! Εξερευνήστε τον χώρο και αναλογιστείτε πως σε αυτό το άγονο νησί κάποιες ανθρώπινες ψυχές παρά την αρρώστια τους, παρά την απομόνωσή τους, εξακολούθησαν να εργάζονται, να κοινωνικοποιούνται, δημιούργησαν οικογένειες και τελικά διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους για ένα καλύτερο ΑΥΡΙΟ γιατί αγαπούσαν την ζωή και είχαν δύναμη…
«Περπατώντας στον δρόμο της Σπιναλόγκας, σταμάτησε και κράτησε την αναπνοή σου. Από κάποιο χαμόσπιτο τριγύρω σου θα ακούσεις τον απόηχο από κάποιο μοιρολόγι μιας μάνας, μιας αδελφής ή τον αναστεναγμό ενός άνδρα. Άφησε δύο δάκρυα από τα μάτια σου και θα δεις να λαμπυρίζουν εκατομμύρια δάκρυα που πότισαν αυτόν τον δρόμο».
Θερμόμετρα υδραργύρου *διαβάστε το *
Με αφορμή περιστατικό που συνέβη αυτές τις μέρες, ενημερωθήκαμε από πολλούς σχετικούς με το ζήτημα φορείς (του Γενικού Χημείου του Κράτους συμπεριλαμβανομένου) για τα εξής:
Όλοι σπίτι έχουμε ένα κοινό θερμόμετρο υδραργύρου - η χρήση του οποίου απαγορεύθηκε ευτυχώς, από την 1/1/2011 με οδηγία της Ε.Ε. Ολοι κάποια στιγμή έχουμε σπάσει ένα τέτοιο θερμόμετρο.
Και τι κάναμε: Μαζέψαμε τις ασημένιες «μπιλίτσες» με τα χεράκια μας ή - ακόμα χειρότερα; - με την ηλεκτρική σκούπα και τις πετάξαμε στα σκουπίδια ή στη λεκάνη της τουαλέτας κ.λ.π. Μόνο που τότε ίσως δεν ξέραμε ότι ο υδράργυρος, είναι το πιο επιβλαβές βαρύ μέταλλο (θυμάστε σχολείο, Χημεία;), η κατάποση, ή ακόμα χειρότερα, η εισπνοή του οποίου (ΝΑΙ ΟΙ ΜΠΙΛΙΤΣΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΞΑΤΜΙΖΟΝΤΑΙ και είναι χειρότερο να τις εισπνεύσεις από το να τις καταπιείς !!!) δύναται να επιφέρει από πρόσκαιρες παρενέργειες
(πονοκέφαλο, απώλεια συνείδησης κ.λ.π.) έως μόνιμες καρδιαγγειακές και νεφρικές βλάβες. Ακόμα ακόμα, μπορεί να δημιουργήσει χρωμοσωματικές ανωμαλίες που οδηγούν σε μογγολισμό!!!
Συνεπώς, μόλις δούμε τις γλυκούλες ασημί μπαλλίτσες:
1. Ανοίγουμε τα παράθυρα, για να αερίζεται καλά ο χώρος
2. Απομακρύνουμε παιδί ή ζώο.
3. Φοράμε τα γάντια μας (όχι τα μάλλινα του χιονιού, της κουζίνας εννοώ)
4. Με ένα κομμάτι χαρτί συγκεντώνουμε τα σώματα του υδραργύρου, τα οποία λόγω σχήματος και βάρους εκτοξεύονται μακριά. Προς θεού, δε χρησιμοποιούμε ηλεκτρική σκούπα ή σκουπάκια!!!
5. Τα βάζουμε σε τρεις πλαστικές σακούλες που τις κλείνουμε όσο πιο ερμητικά γίνεται και τα βγάζουμε στο μπαλκόνι.
6. Τα απορρίπτουμε, όχι φυσικά στα σκουπίδια, αλλά σε σταθμούς συγκέντρωσης τοξικών αποβλήτων. Οι περισσότεροι δήμοι έχουν τέτοιους πιά.
7. Προμηθευόμαστε από το φαρμακείο ένα ηλεκτρονικό θερμόμετρο. Μην ακούσω από κανέναν ότι δεν το εμπιστεύεται γιατί δεν είναι ακριβείας.
Δεν θα πάθουμε τίποτα εάν μας δείξει 0,1 βαθμό C απόκλιση.
Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τις οικολογικές λάμπες φωτισμού με τις οποίες μας ενθαρρύνουν όλοι -και ορθώς πράττουν - να αντικαταστήσουμε τις απλές λάμπες. Εχουν υδράργυρο!!!! Σε μικρότερη ποσότητα /ανά λαμπτήρα σε σχέση με το θερμόμετρο, αλλά εάν σκεφτείτε πόσες αριθμητικά χρησιμοποιούμε το χρόνο...
Εχετε ακούσει ποτέ ότι δεν πρέπει να τις πετάτε μόλις καούν, αλλά πρέπει να τις συγκεντρώνετε και να τις απορρίπτετε σε ειδικούς για το σκοπό αυτό συλλέκτες; Εγώ αυτό που κάνω είναι να τις συγκεντρώνω σε μια σακούλα, να τις φυλάω κάπου που δεν κινδυνεύουν να σπάσουν και μια φορά στο τόσο να τις πηγαίνω στο IKEA, που έχει σταθμό συγκέντρωσης για αυτές.
http://myvernews.blogspot.com/2010/10/blog-post_11.html
Όλοι σπίτι έχουμε ένα κοινό θερμόμετρο υδραργύρου - η χρήση του οποίου απαγορεύθηκε ευτυχώς, από την 1/1/2011 με οδηγία της Ε.Ε. Ολοι κάποια στιγμή έχουμε σπάσει ένα τέτοιο θερμόμετρο.
Και τι κάναμε: Μαζέψαμε τις ασημένιες «μπιλίτσες» με τα χεράκια μας ή - ακόμα χειρότερα; - με την ηλεκτρική σκούπα και τις πετάξαμε στα σκουπίδια ή στη λεκάνη της τουαλέτας κ.λ.π. Μόνο που τότε ίσως δεν ξέραμε ότι ο υδράργυρος, είναι το πιο επιβλαβές βαρύ μέταλλο (θυμάστε σχολείο, Χημεία;), η κατάποση, ή ακόμα χειρότερα, η εισπνοή του οποίου (ΝΑΙ ΟΙ ΜΠΙΛΙΤΣΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΞΑΤΜΙΖΟΝΤΑΙ και είναι χειρότερο να τις εισπνεύσεις από το να τις καταπιείς !!!) δύναται να επιφέρει από πρόσκαιρες παρενέργειες
(πονοκέφαλο, απώλεια συνείδησης κ.λ.π.) έως μόνιμες καρδιαγγειακές και νεφρικές βλάβες. Ακόμα ακόμα, μπορεί να δημιουργήσει χρωμοσωματικές ανωμαλίες που οδηγούν σε μογγολισμό!!!
Συνεπώς, μόλις δούμε τις γλυκούλες ασημί μπαλλίτσες:
1. Ανοίγουμε τα παράθυρα, για να αερίζεται καλά ο χώρος
2. Απομακρύνουμε παιδί ή ζώο.
3. Φοράμε τα γάντια μας (όχι τα μάλλινα του χιονιού, της κουζίνας εννοώ)
4. Με ένα κομμάτι χαρτί συγκεντώνουμε τα σώματα του υδραργύρου, τα οποία λόγω σχήματος και βάρους εκτοξεύονται μακριά. Προς θεού, δε χρησιμοποιούμε ηλεκτρική σκούπα ή σκουπάκια!!!
5. Τα βάζουμε σε τρεις πλαστικές σακούλες που τις κλείνουμε όσο πιο ερμητικά γίνεται και τα βγάζουμε στο μπαλκόνι.
6. Τα απορρίπτουμε, όχι φυσικά στα σκουπίδια, αλλά σε σταθμούς συγκέντρωσης τοξικών αποβλήτων. Οι περισσότεροι δήμοι έχουν τέτοιους πιά.
7. Προμηθευόμαστε από το φαρμακείο ένα ηλεκτρονικό θερμόμετρο. Μην ακούσω από κανέναν ότι δεν το εμπιστεύεται γιατί δεν είναι ακριβείας.
Δεν θα πάθουμε τίποτα εάν μας δείξει 0,1 βαθμό C απόκλιση.
Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τις οικολογικές λάμπες φωτισμού με τις οποίες μας ενθαρρύνουν όλοι -και ορθώς πράττουν - να αντικαταστήσουμε τις απλές λάμπες. Εχουν υδράργυρο!!!! Σε μικρότερη ποσότητα /ανά λαμπτήρα σε σχέση με το θερμόμετρο, αλλά εάν σκεφτείτε πόσες αριθμητικά χρησιμοποιούμε το χρόνο...
Εχετε ακούσει ποτέ ότι δεν πρέπει να τις πετάτε μόλις καούν, αλλά πρέπει να τις συγκεντρώνετε και να τις απορρίπτετε σε ειδικούς για το σκοπό αυτό συλλέκτες; Εγώ αυτό που κάνω είναι να τις συγκεντρώνω σε μια σακούλα, να τις φυλάω κάπου που δεν κινδυνεύουν να σπάσουν και μια φορά στο τόσο να τις πηγαίνω στο IKEA, που έχει σταθμό συγκέντρωσης για αυτές.
http://myvernews.blogspot.com/2010/10/blog-post_11.html
Κολινδρός ένα χρόνο μετά τον Καλλικράτη
έτσι θα είναι το δημαρχείο μας , ένα χρόνο μετά την μεταφορά του στο "δημαρχιακό(τι είπα πάλι ?) μέγαρο Αιγινίου
Κουτούλησε τη βοηθό!!!!
Διαβάστε το παρακάτω αρκετά ενδιαφέρον:
-----------------------------------------
Σκηνές που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συμβαίνουν στα γήπεδα, διαδραματίστηκαν στο Κερατσίνι, με παίκτη του Σαρωνικού να κουτουλάει τη βοηθό διαιτητή, Κατερίνα Αντωνίου.
Το ματς έληξε ισόπαλο 2-2 ανάμεσα στον Αρη Αμφιάλης και την ομάδα της Αίγινας που διαμαρτύρεται για ένα γκολ που κακώς τους ακυρώθηκε, αλλά και για οφσάιντ στο δεύτερο γκολ του Αρη, το οποίο σημειώθηκε στο 1ο λεπτό των καθυστερήσεων από τον Κοντομανώλη. Είχε προηγηθεί ο Σαρωνικός με τον Φωτουλάκη (40') και Φιλιππίδη (60'), ενώ ο Αρης μείωσε σε 1-2 στο 84' με τον Γεωργαλάκη. Μετά την ισοφάριση, σύμφωνα με όσα αναγράφονται στο φ.α. από το διαιτητή, ο ποδοσφαιριστής του Σαρωνικού, Σταμπούλογλου, χτύπησε με το κεφάλι την α' βοηθό Αντωνίου Κατερίνα, με αποτέλεσμα να τον αποβάλλει, ενώ αμέσως μετά απέβαλλε τον προπονητή των γηπεδούχων, Πέτρο Βοϊδονικόλα επειδή γρονθοκόπησε τον Πατούχο, παίκτη του Σαρωνικού, με τον τελευταίο να ανταποδίδει και να αποβάλλεται και εκείνος.
Στο φύλλο αγώνα, καταγράφηκε και ο παράγοντας του Σαρωνικού, Δημήτριος Δρυμωνίτης, διότι φέρεται να είπε στον διαιτητή: «είσαι απαράδεκτος. Θα έρθεις στην Αίγινα και θα δεις τι θα πάθεις. Ξέρουμε ότι θα ανεβάσετε την Προοδευτική»...
-------------------------------
Θα μου πείτε και πολύ σωστά,τι σχέση έχει το παραπάνω περιστατικό του Κερατσινίου με τον Κολινδρό ή τη περιοχή μας,εκτός από το ότι συνέβαιναν και στο Κολινδρό παρόμοια περιστατικά στις καλές εποχές της Αναγέννησης Κολινδρού?
Έχει και παραέχει.
Προσέξτε!!!
Γηπεδούχος ομάδα ήταν ο Άρης Αμφιάλης.
Επίσης όλοι γνωρίζετε ότι ο λόρδος Βύρων ήταν φιλέλληνας και από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ρομαντισμού.
Πώς θα σας φαινόταν αν ο Κολινδρός είχε αποδεδειγμένα τον δικό του ΦιλοΚολινδρινό λόρδο Βύρωνα?
Έχει αγαπητοί συγχωριανοί και μάλιστα είναι από την Αμφιάλη!!!
Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έχει γίνει από την αρχή σχεδόν συντάκτης του μπλογκ μας,δίχως να το γνωρίζετε!!!
Και δεν είναι σίγουρα ο kolindrock!!!
Είναι απλά ο Χρήστος...
Χρήστο καλωσόρισες κι εσύ στο ανοιχτό μπλογκ του Κολινδρού που τόσο πολύ αγαπάς.
Το ρεπορτάζ του αγώνα είναι από εδώ http://www.dokari.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=20826:2010-10-10-21-55-39&catid=144:9-&Itemid=420
-----------------------------------------
Σκηνές που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συμβαίνουν στα γήπεδα, διαδραματίστηκαν στο Κερατσίνι, με παίκτη του Σαρωνικού να κουτουλάει τη βοηθό διαιτητή, Κατερίνα Αντωνίου.
Το ματς έληξε ισόπαλο 2-2 ανάμεσα στον Αρη Αμφιάλης και την ομάδα της Αίγινας που διαμαρτύρεται για ένα γκολ που κακώς τους ακυρώθηκε, αλλά και για οφσάιντ στο δεύτερο γκολ του Αρη, το οποίο σημειώθηκε στο 1ο λεπτό των καθυστερήσεων από τον Κοντομανώλη. Είχε προηγηθεί ο Σαρωνικός με τον Φωτουλάκη (40') και Φιλιππίδη (60'), ενώ ο Αρης μείωσε σε 1-2 στο 84' με τον Γεωργαλάκη. Μετά την ισοφάριση, σύμφωνα με όσα αναγράφονται στο φ.α. από το διαιτητή, ο ποδοσφαιριστής του Σαρωνικού, Σταμπούλογλου, χτύπησε με το κεφάλι την α' βοηθό Αντωνίου Κατερίνα, με αποτέλεσμα να τον αποβάλλει, ενώ αμέσως μετά απέβαλλε τον προπονητή των γηπεδούχων, Πέτρο Βοϊδονικόλα επειδή γρονθοκόπησε τον Πατούχο, παίκτη του Σαρωνικού, με τον τελευταίο να ανταποδίδει και να αποβάλλεται και εκείνος.
Στο φύλλο αγώνα, καταγράφηκε και ο παράγοντας του Σαρωνικού, Δημήτριος Δρυμωνίτης, διότι φέρεται να είπε στον διαιτητή: «είσαι απαράδεκτος. Θα έρθεις στην Αίγινα και θα δεις τι θα πάθεις. Ξέρουμε ότι θα ανεβάσετε την Προοδευτική»...
-------------------------------
Θα μου πείτε και πολύ σωστά,τι σχέση έχει το παραπάνω περιστατικό του Κερατσινίου με τον Κολινδρό ή τη περιοχή μας,εκτός από το ότι συνέβαιναν και στο Κολινδρό παρόμοια περιστατικά στις καλές εποχές της Αναγέννησης Κολινδρού?
Έχει και παραέχει.
Προσέξτε!!!
Γηπεδούχος ομάδα ήταν ο Άρης Αμφιάλης.
Επίσης όλοι γνωρίζετε ότι ο λόρδος Βύρων ήταν φιλέλληνας και από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ρομαντισμού.
Πώς θα σας φαινόταν αν ο Κολινδρός είχε αποδεδειγμένα τον δικό του ΦιλοΚολινδρινό λόρδο Βύρωνα?
Έχει αγαπητοί συγχωριανοί και μάλιστα είναι από την Αμφιάλη!!!
Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έχει γίνει από την αρχή σχεδόν συντάκτης του μπλογκ μας,δίχως να το γνωρίζετε!!!
Και δεν είναι σίγουρα ο kolindrock!!!
Είναι απλά ο Χρήστος...
Χρήστο καλωσόρισες κι εσύ στο ανοιχτό μπλογκ του Κολινδρού που τόσο πολύ αγαπάς.
Το ρεπορτάζ του αγώνα είναι από εδώ http://www.dokari.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=20826:2010-10-10-21-55-39&catid=144:9-&Itemid=420
Τα αποτελέσματα της 5ης αγωνιστικής στην Β' ΕΠΣ
Διόσκουροι Κατερίνης – Ταύρος Ελάφου 2-3
ΓΑΜΣ Μεθώνη – Εθνικός Ν. Κεραμιδίου 0-3αα
Μακεδονικός Ν. Εφέσου – Ολυμπος Βροντούς 1-1
Πιερικός Αρωνά – Δόξα Μοσχοχωρίου 0-1
Διαγόας Σεβαστής – Αναγέννηση Σβορώνου 5-2
ΑΟ Παραλίας – Πιερικός Κ. Αγιάννη 1-1
25η Μαρτίου – Αναγέννηση Κολινδρού 7-1
Ολυμπος Αγίου Σπυρίδωνα – Αρης Κοκκινοπλιτών 0-1
ΓΑΜΣ Μεθώνη – Εθνικός Ν. Κεραμιδίου 0-3αα
Μακεδονικός Ν. Εφέσου – Ολυμπος Βροντούς 1-1
Πιερικός Αρωνά – Δόξα Μοσχοχωρίου 0-1
Διαγόας Σεβαστής – Αναγέννηση Σβορώνου 5-2
ΑΟ Παραλίας – Πιερικός Κ. Αγιάννη 1-1
25η Μαρτίου – Αναγέννηση Κολινδρού 7-1
Ολυμπος Αγίου Σπυρίδωνα – Αρης Κοκκινοπλιτών 0-1
ΙΚΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ
Τελικά δεν είναι Ικτίνος και Καλλικράτης
αλλά ''του κτήνους η Καλλικράτς''
(ου Καλλικράτς ένας............τα κτήνη πολλά)
αλλά ''του κτήνους η Καλλικράτς''
(ου Καλλικράτς ένας............τα κτήνη πολλά)
1960
Διαβάστε τις αναμνήσεις της δικιάς μας ΑΜΑΝΤΑΣ εδώ.
Για τους σαραντάρηδες, που νοσταλγείτε την παλιά πλατεία (εδώ),
είναι εντελώς άγνωστα όσα καταγράφει, για μας όμως...
Α,ναι, η "παλιά πλατεία", που εσείς αναζητείτε,
για μας τότε ήταν νεότατη, αφού προλάβαμε την παλιά
αγορά, όταν ο λάκκος κάλυπτε όλη τη σημερινή πλατεία
και ο δρόμος περνούσε μπροστά απ' όλα τα σημερινά
μαγαζιά της πλατείας...
Για τους σαραντάρηδες, που νοσταλγείτε την παλιά πλατεία (εδώ),
είναι εντελώς άγνωστα όσα καταγράφει, για μας όμως...
Α,ναι, η "παλιά πλατεία", που εσείς αναζητείτε,
για μας τότε ήταν νεότατη, αφού προλάβαμε την παλιά
αγορά, όταν ο λάκκος κάλυπτε όλη τη σημερινή πλατεία
και ο δρόμος περνούσε μπροστά απ' όλα τα σημερινά
μαγαζιά της πλατείας...
λες σ'ένα μκρό...(३-4 χρουνό) αύριο θα πας στο σχουλειό θα είσι καλό πιδί ......
κι εγώ ...μετά θα σι δώσω μια τσικουλάτα ....
ειντάξει?...
ειντάξει.
τν άλλη τ μέρα τουν παένς στου σχουλειό και πρωί πρωί τουν δινς τ'σικουλάτα...
......του μκρό κάθιτι μια χαρά....στου। σχουλειό
του μισμέρι παένς να τον παρς .........
και τουν λες ........
η τ'σικουλάτα που είνι?.......
τν έφαγα.........σι λέει
τ'θέλω πίσου ......λες..............
................έτσια έπαθα μι τουν καλλικράτι
αν με λεγαν απ τν αρχή που θα είνι η έδρα μπουρεί να μη με πίραζι
..........αλλά τώρα τν έφαγα τ'σουκουλάτα ...
κι εγώ ...μετά θα σι δώσω μια τσικουλάτα ....
ειντάξει?...
ειντάξει.
τν άλλη τ μέρα τουν παένς στου σχουλειό και πρωί πρωί τουν δινς τ'σικουλάτα...
......του μκρό κάθιτι μια χαρά....στου। σχουλειό
του μισμέρι παένς να τον παρς .........
και τουν λες ........
η τ'σικουλάτα που είνι?.......
τν έφαγα.........σι λέει
τ'θέλω πίσου ......λες..............
................έτσια έπαθα μι τουν καλλικράτι
αν με λεγαν απ τν αρχή που θα είνι η έδρα μπουρεί να μη με πίραζι
..........αλλά τώρα τν έφαγα τ'σουκουλάτα ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)